Wyka siewna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wyka siewna (Vicia sativa L.) – gatunek jednorocznej rośliny zielnej z rodziny bobowatych. Rodzimym obszarem jej występowania jest Azja, Europa i Afryka Północna, ale roprzestrzenił się też szeroko w innych regionach geograficznych[2]. W Polsce jest uprawianym i często dziczejącym archeofitem[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina o wiotkiej łodydze 40-80 cm wysokiej, lekko owłosionej lub nagiej.
- Liście
- Pierzaste, złożone z 4-8 par listków zakończone są wąsami czepnymi. Liście dolne z 4—8 parami jajowatych listków, liście górne – węższe. U podstawy liścia znajdują się 2 przylistki z plamką.
- Kwiaty
- Na krótkich szypułkach, najczęściej zebrane po 2 sztuki w kolorze czerwonawofioletowym
- Owoc
- Owocem jest spłaszczony strąk kolory żółtawego lub brunatnego, długości do 10 cm długie. Nasiono okrągłe, spłaszczone lub lekko kanciaste.
Zastosowanie [edytuj]
Bardzo cenna roślina pastewna ceniona ze względu na delikatność i wysoką zawartość białka.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-26].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Bibliografia [edytuj]
- Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966.
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
