Wzgórze Watykańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wzgórze Watykańskie
Wzgórze Watykańskie
Wzgórze Watykańskie
Państwo  Watykan
 Włochy
Wysokość 75 m n.p.m.
Położenie na mapie Watykanu
Mapa lokalizacyjna Watykanu
Wzgórze Watykańskie (wierzchołek)
Wzgórze Watykańskie (wierzchołek)
Ziemia 41°54′14,5″N 12°27′00,6″E/41,904028 12,450167Na mapach: 41°54′14,5″N 12°27′00,6″E/41,904028 12,450167

Wzgórze Watykańskie (także: Watykan; łac. Mons Vaticanus, z łac. viticino – wróżba, przepowiednia; wł. Monte Vaticano) – wzgórze w Rzymie, po prawej stronie Tybru, od 1929 większość obszaru administracyjnie w państwie Watykan.

Wzgórze Watykańskie nie należy do siedmiu wzgórz Rzymu.

W średniowieczu rezydencją papieży był Pałac Laterański. Wzgórze Watykańskie było wówczas centrum duchowym, a bazylikę na swoją katedrę obrał tylko Symmach. W IX wieku Leon IV nakazał otoczyć murami teren między Górą Św. Piotra a Tybrem, zamieniając wzgórze w ufortyfikowaną cytadelę. Wzgórze zostało następnie umocnione przez Eugeniusza III i Mikołaja III.

Od 1377 (powrót papieży z Awinionu) główną siedzibą papiestwa stał się Watykan. Niemniej świątynią biskupa Rzymu (papieża) nie jest bazylika św. Piotra, ale św. Jana na Lateranie, która jest eksterytorialną własnością Stolicy Apostolskiej.

W 1378 roku na Watykanie odbyło się pierwsze konklawe.

Na wzgórzu (oprócz Bazyliki) usytuowany jest Pałac Papieski oraz Ogrody Watykańskie.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Watykan w Wikisłowniku