Wzgórze Watykańskie
| Wzgórze Watykańskie | |
Wzgórze Watykańskie |
|
| Państwo | |
| Wysokość | 75 m n.p.m. |
Wzgórze Watykańskie (także: Watykan; łac. Mons Vaticanus, z łac. viticino – wróżba, przepowiednia; wł. Monte Vaticano) – wzgórze w Rzymie, po prawej stronie Tybru, od 1929 większość obszaru administracyjnie w państwie Watykan.
Wzgórze Watykańskie nie należy do siedmiu wzgórz Rzymu.
W średniowieczu rezydencją papieży był Pałac Laterański. Wzgórze Watykańskie było wówczas centrum duchowym, a bazylikę na swoją katedrę obrał tylko Symmach. W IX wieku Leon IV nakazał otoczyć murami teren między Górą Św. Piotra a Tybrem, zamieniając wzgórze w ufortyfikowaną cytadelę. Wzgórze zostało następnie umocnione przez Eugeniusza III i Mikołaja III.
Od 1377 (powrót papieży z Awinionu) główną siedzibą papiestwa stał się Watykan. Niemniej świątynią biskupa Rzymu (papieża) nie jest bazylika św. Piotra, ale św. Jana na Lateranie, która jest eksterytorialną własnością Stolicy Apostolskiej.
W 1378 roku na Watykanie odbyło się pierwsze konklawe.
Na wzgórzu (oprócz Bazyliki) usytuowany jest Pałac Papieski oraz Ogrody Watykańskie.