Leon IV (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon IV
Leo Quartus
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Leon IV
Data i miejsce urodzenia 790
Rzym
Data śmierci 17 lipca 855
Papież
Okres sprawowania 847 – 855
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 10 kwietnia 847
Święty
Leon
Wspomnienie 17 lipca

Leon IV OSB (ur. w Rzymie, zm. 17 lipca 855[1]) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 10 kwietnia 847 do 17 lipca 855[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Rzymie, syn Radoalda, był z pochodzenia Longobardem[1]. Był pierwszym papieżem który położył datę na dokumentach oficjalnych. Przed wyborem na Stolicę Piotrową był benedyktynem[2].

W momencie wyboru, był kardynałem Bazyliki Czterech Koronowanych Świętych. Był subdiakonem Grzegorza IV i archiprezbiterem jego poprzednika. Pomimo, że Lotar I zażądał by wybór papieża odbywał się w obecności i za pozwoleniem cesarskich posłów, to podczas wyboru Leona od tego odstąpiono[2]. Został on wybrany w dniu śmierci Sergiusza II, a konsekrowany 6 tygodni później[1].

Podczas jego pontyfikatu starał się naprawić szkody wyrządzone przez Saracenów, którzy w czasie panowania jego poprzednika, dokonali wielu zniszczeń w mieście, zwłaszcza kościołów świętych Piotra i Pawła[1]. Umocnił mury oddzielające Watykan od reszty Rzymu, zbudował mury na prawym brzegu Tybru osłaniające Bazylikę św. Piotra, a następnie poświęcił je uroczyście 27 czerwca 852 roku (umocnienia zostały nazwane "Miastem Leona")[1]. W 849 roku zebrał flotę morską i pokonał Saracenów w bitwie pod Ostią, a uciekinierom z Korsyki udzielił schronienia w Porto, z kórego uczynił garnizon[1].

Na Wielkanoc 850 roku namaścił nowego cesarza Franków, Ludwika II, który przebywał w Rzymie ze względu na odbywający się synod[1]. Na synodach Leon wykazywał się niezależnością od cesarza, co objawiało się m.in. odwołaniem ówczesnego kardynała Anastazego (późniejszego antypapieża), a także potępieniem arcybiskupów Hinkmara (z Reims) i Jana (z Rawenny)[1]. Papież odmówił także cesarzowi mianowania Hinkmara wikariuszem apostolskim oraz anulował uchwał synodu z Soissons z 853 roku (o nieważności święceń udzielonych przez Ebbona)[1].

Popierał muzykę kościelną i wprowadził zwyczaj obchodzenia oktawy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[1]. Leon IV zmarł 17 lipca 855 i został pochowany w Bazylice Świętego Piotra. Kościół czci go 17 lipca[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 53. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 147-149. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Poczet papieży Michał Gryczyński

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Sergiusz II
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Benedykt III