Zamach w Dżakarcie (2009)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamach w Dżakarcie
Zamach w Dżakarcie
Państwo  Indonezja
Miejsce Dżakarta
Data 17 lipca 2009
Godzina 7:50
Liczba zabitych 9 osób
Liczba rannych 53 osoby
Typ ataku Zamach bombowy
Sprawca Dżimah Islamija
Położenie na mapie Indonezji
Mapa lokalizacyjna Indonezji
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 6°10′30″S 106°49′43″E/-6,175000 106,828611Na mapach: 6°10′30″S 106°49′43″E/-6,175000 106,828611

Zamach w Dżakarcie miał miejsce 17 lipca 2009 roku. W jego wyniku śmierć poniosło 9 osób, 53 zostały ranne. Ładunki wybuchowe eksplodowały jednocześnie w dwóch luksusowych hotelach. Ofiary to w większości cudzoziemcy.

Szczegóły zamachu[edytuj | edytuj kod]

Wybuch miał miejsce kilkanaście minut przed godziną ósmą czasu miejscowego. W odstępie kilku minut eksplodowały ładunki wybuchowe w położonych obok siebie hotelach JW Marriot i Ritz-Carlton w biznesowej dzielnicy Dżakarty – Kuningan. Hotele te są jednymi z najdroższych w stolicy Indonezji, często zatrzymują się w nich zagraniczni biznesmeni i turyści. Fronty budynków zostały całkowicie zniszczone[1].

Minister do spraw bezpieczeństwa Indonezji poinformował, że w hotelach wybuchły bomby o dużej mocy. Prezydent kraju – Susilo Bambang Yudhoyono – określił wydarzenie mianem "aktu terroru", natomiast przewodniczący parlamentarnej komisji ds. bezpieczeństwa Theo Sambuaga oświadczył, że co najmniej jeden zamachowiec-samobójca uczestniczył w zamachach. Powiedział również, że jest on wśród ofiar śmiertelnych (później potwierdzono także udział i śmierć drugiego)[1].

W Marriocie znaleziono także jeden nie zdetonowany ładunek[1].

Skutki zdarzenia[edytuj | edytuj kod]

Zamach spowodował olbrzymie korki w śródmieściu, ponieważ policja nałożyła blokadę rejonu obu hoteli. Dość poważnie ucierpiała fasada hotelu Ritz, ulica została zasłana odłamkami potłuczonego szkła[1].

Wkrótce po eksplozjach pojawiły się doniesienia o wybuchu samochodu-pułapki w północnej części miasta. Zostały jednak zdementowane przez policję, która oświadczyła, że wybuch nie był spowodowany przez bombę[1].

Z powodu zdarzenia, swój przyjazd do Dżakarty, odwołał klub Manchester United[1].

Odpowiedzialni za zamach[edytuj | edytuj kod]

O zorganizowanie zamachu oskarżana była początkowo regionalna organizacja ekstremistów islamskich – Dżemaja Islamija, powiązana ściśle z Al-Kaidą Osamy bin Ladena[1], która dąży do utworzenia wyznaniowego państwa islamskiego w Azji południowo-wschodniej, złożonego z Indonezji, Malezji, Singapuru, sułtanatu Brunei, południa Filipin oraz Tajlandii[2]. Dżemaja Islamija ma na swoim koncie m.in. zamach bombowy z 2002 roku, dokonany na wyspie Bali (także sposób przeprowadzenia obu ataków był podobny). Zginęły wówczas 202 osoby, w większości cudzoziemcy[1].

Niedługo po zamachu indonezyjska policja potwierdziła, że odpowiedzialność za wydarzenia w hotelach ponosi Dżemaja Islamija. Dowodem na to był laptop, znaleziony w pokoju hotelu Ritz Carlton, należący do jednego z terrorystów, który wysadził się w powietrze. Zawierał on kody i informacje, których mogli użyć zamachowcy do komunikacji, podczas planowania ataku. Także rzecznik dżakarckiej policji potwierdził, że obaj zamachowcy byli aktywnymi członkami Dżemaji Islamiji[2].

Kilka dni po zamachu udało się zidentyfikować jednego z terrorystów – 35-letniego Nur Saida. Był on zameldowany w pokoju 1808, na 18. piętrze hotelu Marriot. Znaleziono tam materiały wybuchowe i dokumenty wraz z listą miejsc i osobistości, mających stać się celem kolejnych ataków[3].

W poniedziałek rano indonezyjska policja zabrała na posterunek rodziców Nur Saida, zamieszkałych we wsi Katekan na Jawie Centralnej. Media podają, że chodziło, być może, o pobranie próbek DNA, mogących pomóc w identyfikacji zwłok[3].

Nur Said w 1995 roku został absolwentem znanej w Indonezji szkoły koranicznej – Ngruki w Solo w centrum Jawy. Później pracował jako nauczyciel Koranu w mieście Semarang. Rodziny nie odwiedzał od 10 lat. Szkoła w Ngruki w Solo, dysponująca internatem, jest prowadzona przez duchownego Abu Bakara Baszira. Uczyło się tu wielu późniejszych działaczy organizacji Dżimah Islamija[3].

Nawiązanie do innego ataku[edytuj | edytuj kod]

Podobny zamach miał miejsce 5 sierpnia 2003 roku. Celem ataku także wówczas był hotel Marriot. Śmierć poniosło wtedy 12 osób. Do tamtego zamachu przyznała się organizacja islamskich ekstremistów – Dżemaja Islamija (Wspólnota Islamska), która była podejrzewana także o zorganizowanie tego ataku, co potwierdziło się w dalszym śledztwie[1].

Narodowości ofiar zamachu[edytuj | edytuj kod]

Kraj Liczba ofiar
 Australia 3
 Indonezja 3
 Holandia 2
 Nowa Zelandia 1
Razem 9

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 9 zabitych, wielu rannych w eksplozjach bomb w Indonezji. gazeta.pl, 2009-07-17. [dostęp 2009-07-23].
  2. 2,0 2,1 Zamachy w Indonezji: policja oskarża grupę związaną z Al-Kaidą. gazeta.pl, 2009-07-19. [dostęp 2009-07-23].
  3. 3,0 3,1 3,2 Indonezja: zidentyfikowano zamachowca z pokoju 1808. gazeta.pl, 2009-07-20. [dostęp 2009-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 9 zabitych, wielu rannych w eksplozjach bomb w Indonezji. gazeta.pl, 2009-07-17. [dostęp 2009-07-23].
  2. Zamachy w Indonezji: policja oskarża grupę związaną z Al-Kaidą. gazeta.pl, 2009-07-19. [dostęp 2009-07-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]