Zjawisko fi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zjawisko fi – iluzja ruchu przy eksponowaniu serii nieruchomych obrazów w odpowiednio krótkim czasie. Powstaje z uwagi na fenomen ikonicznej pamięci wzrokowej oka ludzkiego.

Zjawisko fi jest podstawą wszelkiego rodzaju animacji; w szczególności wykorzystane jest w filmie i telewizji, gdzie wrażenie ruchu powstaje przy wyświetlaniu obrazów z częstotliwością 25 nieruchomych klatek na sekundę. Minimalna częstotliwość obrazów, dla jakiej powstaje wrażenie ciągłego ruchu, to 16 klatek na sekundę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]