Łączki Kucharskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łączki Kucharskie
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat ropczycko-sędziszowski
Gmina Ropczyce
Liczba ludności (2011) 1383[1][2]
Strefa numeracyjna 17
Kod pocztowy 39-106
Tablice rejestracyjne RRS
SIMC 0659940
Położenie na mapie gminy Ropczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Ropczyce
Łączki Kucharskie
Łączki Kucharskie
Położenie na mapie powiatu ropczycko-sędziszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ropczycko-sędziszowskiego
Łączki Kucharskie
Łączki Kucharskie
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łączki Kucharskie
Łączki Kucharskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łączki Kucharskie
Łączki Kucharskie
Ziemia50°00′00″N 21°34′00″E/50,000000 21,566667

Łączki Kucharskiewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Ropczyce[3][4]. Leży nad rzeką Wielopolką dopływem Wisłoki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Miejscowość jest siedzibą parafii św. Bartłomieja Apostoła, należącej do dekanatu Wielopole Skrzyńskie, diecezji rzeszowskiej[5].

Dawniej nazwa miejscowości przybierała różne formy: Lopucka, Łopucha, Łopuchow, Łopuchowa, Łopuchowo. Wywodziła się od łopucha, lokalnej nazwy lepiężnika różowego, rośliny pospolitej na tych terenach.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja – na wzgórzu powyżej drogi przejazdowej z Wielopola Skrzyńskiego do Ropczyc. Pierwotnie w tym miejscu stał drewniany kościółek, doszczętnie zniszczony w pożarze w 1851 roku. W latach 18651868 według planów Romera i Holzera wybudowano obecny kościół, murowany i otynkowany.
  • Plebania z XVIII wieku – na północ od kościoła, jednopiętrowa, z gankiem wspartym na dwóch kolumnach. Wewnątrz zachowały się księgi parafialne od 1745 roku (choć tutejsza parafia istniała, jako pierwsza na tym terenie, już od 1326 roku).
  • Dwór szlachecki z drugiej połowy XIX wieku – stanowił własność rodziny Mielczarków. Po II wojnie światowej został odebrany właścicielom w wyniku parcelacji majątków ziemskich. Ponieważ obecnie mieści się w nim szkoła, żyjący jeszcze spadkobiercy (córki dziedzica), nie roszczą sobie do niego prawa. Wnętrze budynku zostało po wojnie przebudowane, ale z zewnątrz dwór zachował dawny wygląd. Jest to budynek parterowy, założony na rzucie prostokąta, murowany i otynkowany. Przed wejściem znajduje się czterokolumnowy portyk zwieńczony attyką, a na narożach wąskie ryzality. Dach jest czterospadowy, pod nim znajduje się profilowany gzyms.
  • Figura św. Nepomucena z 1745 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]