Świątynia Słońca (komiks)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tom 14. serii Przygody Tintina
Świątynia Słońca
Le Temple du Soleil
okładka
okładka wydania angielskiego
Scenariusz Hergé
Rysunki Hergé
Kraj wydania Belgia
Język francuski
Data pierwszego wydania 1949
Wydawca Casterman
Data pierwszego wydania polskiego 2009
Pierwszy wydawca polski Egmont Polska
Tłumaczenie Marek Puszczewicz
poprzedni
Siedem kryształowych kul
następny
Tintin w krainie czarnego złota

Świątynia Słońca – czternasty album komiksowy, który opowiada o przygodach młodego reportera Tintina i jego psa, Milusia. Autorem komiksu jest Hergé. Jest to kontynuacja tomu Siedem kryształowych kul.

Ten tom oraz Siedem kryształowych kul zostały połączone w film, który ukazał się w 1969 roku Tintin i świątynia Słońca. Na ich podstawie powstały także dwa odcinki serialu animowanego Przygody Tintina.

Treść[edytuj]

Tintin i kapitan Baryłka przyjeżdżają do Peru, aby odnaleźć profesora Lakmusa, który został porwany za nałożenie na nadgarstek bransolety Rascara Capaca. Mimo, że Tintin i Baryłka wchodzą na pokład Pachacamaca, gdzie znajduje się Lakmus, nie mogą go uratować i wyruszają śladem Indian z plemienia Keczua, którzy go porwali. Prowadzi ich to do miasta Jaga, które położone jest w górach. Gdy jadą pociągiem ich wagon zostaje odczepiony, ale obaj wychodzą z tego cało. W mieście nikt nie chce im powiedzieć, gdzie porywacze zabrali Lakmusa.

Tintin spotyka młodego Indianina, Zorrino, którego ratuje przed dwoma białymi, którzy się nad nim znęcali. Po tym zdarzeniu, pewien Indianin daje mu medalion, który ma go chronić przed niebezpieczeństwem. Wkrótce, Zorrino proponuje Tintinowi, iż poprowadzi go do Świątyni Słońca, w której, jak twierdzi, przetrzymywany jest profesor. Świątynia znajduje się głęboko w Andach, a podróż jest długa i dużo się podczas niej dzieje - wyprawę napadają tubylcy, a kapitan Baryłka jest „terroryzowany” przez tutejszą przyrodę.

W końcu docierają do Świątyni Słońca - i natykają się na potomków Inków, którzy żyją w dzisiejszych czasach. Zorrino zostaje uratowany przed śmiercią przez Tintina, który daje mu medalion (Indianin, który mu go dał okazuje się wysokim kapłanem i wyjaśnia, iż dał Tintinowi medalion, bo uratował on Zorrino), ale reporter i kapitan zostają skazani na śmierć na stosie (tak samo jak Lakmus). Tintin wybrał na godzinę śmierci,czas zaćmienia i przerażeni Inkowie sądzą, że rozkazuje on ich bogowi, Słońcu. Przywódca Inków uwalnia ich i opowiada o „świętym płynie”, którym jest wyciąg z koki. Został on użyty do hipnotyzowania członków ekspedycji, którzy naruszyli grób Rascara Capaca i popełnili w ten sposób świętokradztwo. Tintin przekonuje go, aby położył kres cierpieniom naukowców i po złożeniu przysięgi,iż nie wyjawi istnienia państwa Inków, powraca z kapitanem i profesorem do Europy. Przywódca Inków daje im w prezencie złoto i klejnoty, a Zorrino decyduje o pozostaniu z Inkami.

Historia wydania[edytuj]

Świątynia Słońca to pierwsza z przygód Tintina, która została wydana w nowym magazynie Tintin.

Oryginalna wersja zaczyna się, gdy Tintin idzie do Księżymłyna po wizycie w szpitalu, gdzie znajdują się naukowcy z wyprawy archeologicznej.

Aby historia miała w chwili wydania 62 strony, Hergé przerysował wiele scen.

Przerysowane lub usunięte sceny zawierały:

  • Tintina, który idzie do Księżymłyna i jest tak zaintrygowany historią o chorobie naukowców, że nie zauważa deski i wpada do rzeki. (Następnie pokazane jest, jak Tintin i Baryłka wyruszają do portu i wsiadają na statek do Peru. W końcu ta scena została przeniesiona do tomu Siedem kryształowych kul.)
  • Gdy Tintin spotyka Alcazara w porcie i Chiquito na statku, wszyscy trzej zachowują się, jakby spotkanie w music-hallu w Siedmiu kryształowych kulach. Te sceny zostały wydane w 1943 i Hergé mógł stwierdzić, że czytelnicy potrzebują czegoś więcej niż przypominajka.
  • Gdy Tintin i Baryłka czekają na Zorrino koło mostu, spotykają oni Indianina (Huascara), który dał reporterowi medalion. Śmieje się z przekleństw Baryłki i mówi „Złość szkodzi zdrowiu, señor."
  • W trakcie wędrówki po górach, Baryłka zauważa czaszki nabite na patyki. Przerażony Zorrino mówi, iż jest to dla niego ostrzeżenie przed karą, jaka ma go spotkać za poprowadzenie cudzoziemców do Świątyni Słońca.
  • W trakcie przeprawy przez dżunglę, Tintin zabija jaguara, który się do nich zbliża, a Zorrino uderza węża kijem, gdy ten próbuje ugryźć Baryłkę.
  • Baryłka dostrzega w jaskini za wodospadem złoto Inków, które wsadza sobie do kieszeni. Później jest zmuszony odłożyć złoto, aby przejść przez dziurę do grobowca Inków.

Pierwsza wersja komiksu została wydana w Belgii i Francji w 2003 roku.