Przejdź do zawartości

Żelazicyjanek potasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Żelazicyjanek potasu
anion heksacyjanożelazianowy(III)
Ilustracja
kryształy heksacyjanożelazianu(III) potasu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
czerwone kryształy[1]
Wzór chemiczny

K3[Fe(CN)6]

• zapis Hilla

C6FeK3N6

Masa molowa

329,24 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

13746-66-2

PubChem

26250

Podobne związki
Inne aniony

żelazocyjanek potasu

Podobne związki

błękit pruski

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Żelazicyjanek potasu, heksacyjanożelazian(III) potasu, K3[Fe(CN)6] – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa potasu. Najczęściej spotykany żelazicyjanek.

Jest to krystaliczne ciało stałe koloru ciemnoczerwonego. Nie ma zapachu. Przy dłuższym kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi, możliwe wystąpienie podrażnień. Ze względu na dużą trwałość kompleksu Fe(CN)6 jest nietoksyczny.

K3[Fe(CN)6] tworzy jednoskośne, dobrze wykształcone, pryzmatyczne kryształy. W środowisku alkalicznym jest silnym utleniaczem. W roztworach wodnych ulega powolnemu rozkładowi. Pod wpływem mocnych kwasów rozkłada się po ogrzaniu z wydzieleniem cyjanowodoru.

Powstaje przez utlenianie żelazocyjanku potasu, np. za pomocą chloru:

2K4[Fe(CN)6] + Cl2 → 2K3[Fe(CN)6] + 2KCl

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku był jedną z kilku substancji chemicznych (błękit pruski, kwas galusowy) używanych do uwidocznienia wyblakłego tekstu starych – głównie średniowiecznych – rękopisów oraz palimpsestów[2]. Obróbce takiej został poddany w latach 1834–1835 Kodeks Efrema, co ułatwiło odczytanie kodeksu przez Tischendorfa. Efektem ubocznym obróbki było przebarwienie pergaminu z zielono-niebieskiego na czarno-brunatny.

Wykorzystywany w różny sposób w technikach fotograficznych:

Żelazicyjanek potasu z jonami Fe2+ tworzy nierozpuszczalny błękit Turnbulla. Reakcja ta stosowana jest w chemii analitycznej.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  2. ↑ Chemicals at the Encyclopedia of Textual Criticism.