Żelewski II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Żelewski II i jego odmiany
Żelewski II
Żelewski II a
Żelewski II b

Żelewski II (Zelewski, Brochwicz odmienny) – kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Herb występował przynajmniej w trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Żelewski II (Zelewski, Brochwicz odmienny): W polu rzeka z której głowa jelenia z szyją. Z obu stron głowy i pod rzeką po gwieździe. Barwy nieznane. Klejnot: nad hełmem w koronie ogon pawi. Labry nieznanej barwy.

Żelewski IIa (Zelewski, Brochwicz odmienny): W polu pół jelenia wyskakującego z wody, nad nim trzy gwiazdy w pas (środkowa nieco niżej), na wodzie jedna gwiazda. Barwy nieznane. Klejnot: nad hełmem w koronie dwa pióra strusie. Labry nieznanej barwy.

Żelewski IIb (Zelewski, Brochwicz odmienny): Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym, pół jelenia wyskakującego z gwiazdą na piersi i między rogami; w polu dolnym gwiazda. Barwy nieznane. Klejnot: nad hełmem bez korony dwa pióra strusie. Labry nieznanej barwy.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wariant II wymieniany przez Nowego Siebmachera, Ledebura (Adelslexikon der Preussischen Monrachie) i Żernickiego (Der polnische Adel). Wariant IIa pochodzi z frontonu pałacu w Paraszynie; należał do Anny Marii von Zelewski, zamężnej w 1907 z Ernestem von Besser. Wariant IIb wymieniany przez Nowego Siebmachera.

Rodzina Żelewski[edytuj]

 Osobny artykuł: Żelewski.

Herbowni[edytuj]

Żelewski (Zelewski), gałąź z Paraszyna.

Gałąź z przydomkiem Bach pieczętowała się herbem Żelewski, gałąź z Siemirowic używała herbu Żelewski III. Von Zelewscy z Prus Wschodnich używali herbu Żelewski IV. Inni Zelewscy, osiadli w ziemi chełmińskiej i sztumskiej, używali herbu Żelewski V. Z nazwiskiem tym skojarzono też herb Żelewski VI, ale nie wiadomo, czy nie jest to błąd (miał on należeć do pewnego Żelewskiego z Paraszyna, ale jest znacznie inny od potwierdzonych herbów Żelewskich z Paraszyna).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]