10 Batalion Sanitarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
10 Batalion Sanitarny
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1926
Tradycje
Kontynuacja Kadra 10 Batalionu Sanitarnego
Kadra Zapasowa 10 Szpitala Okręgowego
Dowódcy
Pierwszy ppłk lek. Ludwik Sojka
Organizacja
Dyslokacja Przemyśl
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk służba zdrowia
Podległość Dowództwo Okręgu Korpusu Nr X

10 Batalion Sanitarny (10 bsan)[a]pododdział służby zdrowia Wojska Polskiego II RP.

Historia batalionu[edytuj | edytuj kod]

10 Batalion Sanitarny został sformowany jesienią 1922 roku w Przemyślu. Z dniem 1 października 1922 roku do nowego oddziału otrzymali przeniesienia pierwsi oficerowie sanitarni[2].

W czerwcu 1926 roku jednostka została skadrowana i przemianowana na kadrę 10 Batalionu Sanitarnego[3].

29 stycznia 1927 roku ogłoszono wcielenie do batalionu 23 lekarzy i jednego aptekarza, którzy 9 grudnia 1926 roku zostali mianowani podporucznikami w rezerwie, w korpusie oficerów sanitarnych ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku[4].

17 marca 1927 roku ogłoszono wcielenie do batalionu 13 podlekarzy i 6 oficerów sanitarnych (grupy administracji), którzy 13 stycznia 1927 roku zostali mianowani podporucznikami w rezerwie, w korpusie oficerów sanitarnych ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku[5].

W 1928 roku w Kadrze 10 batalionu sanitarnego pełniło służbę tylko dwóch oficerów administracyjnych (działu sanitarnego): kapitan Tadeusz Bromowicz (komendant kadry) i porucznik Adam Winogrodzki[6].

Z dniem 1 lipca 1931 roku Minister Spraw Wojskowych wcielił Kadrę 10 batalionu sanitarnego, bez zmiany nazwy i zadań, do Szpitala Okręgowego Nr X w Przemyślu. Jednocześnie zwiększył skład osobowy szpitala o skład osobowy kadry[7].

Organizacja batalionu[edytuj | edytuj kod]

W skład batalionu wchodziła:

  • drużyna dowódcy batalionu,
  • trzy kompanie sanitarne,
  • kadra batalionu zapasowego,
  • warsztat sanitarno-techniczny.

Każda z kompanii sanitarnych składała się z drużyny dowódcy i czterech plutonów. Pluton liczył dwie drużyny po dwie sekcje sanitarne. Dwa plutony z każdej kompanii były wydzielone do służby w szpitalu okręgowym i w szpitalach rejonowych[1]. Szpital okręgowy dysponował trzema plutonami, a każdy z trzech szpitali rejonowych – jednym plutonem obsługi sanitarnej[8].

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
  • ppłk lek. Ludwik Sojka (1 X 1922 - 1924[9])
  • mjr san. Eustachy Michał Niemczycki (od VI 1926[10])
Zastępca dowódcy batalionu
  • mjr lek. Wojciech Wydra (od 1 X 1922[9])
Oficerowie
Oficerowie rezerwy

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Początkowo batalion nosił numer rzymski „X”, odpowiadający numerowi Okręgu Korpusu Nr X na obszarze, którego stacjonował}[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Almanach 1923 ↓, s. 103.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 39 z 14 października 1922 roku, s. 784.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 28 czerwca 1926 roku, s. 198, 201.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1927 roku, s. 23.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 84-86.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 708.
  7. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 15 z 30 maja 1931 roku, poz. 183.
  8. Almanach 1923 ↓, s. 104, 107.
  9. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1073.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 28 czerwca 1926 roku, s. 198.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]