1 Półbrygada Polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Półbrygada Polska
Historia
Państwo  I Republika Francuska
Sformowanie 21 grudnia 1801[1]
Tradycje
Rodowód Legia Włoska
Dowódcy
Pierwszy Józef Joachim Grabiński
Działania zbrojne
Wojny napoleońskie
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Piechota

1 Półbrygada Polska – polska formacja wojskowa w służbie francuskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie decyzji Pierwszego Konsula, w połowie listopada 1801 roku postanowiono z legionistów utworzyć trzy półbrygady liniowe.

22 listopada 1801 roku odbyła się konferencja gen. Dąbrowskiego z gen. Vignolle. Ustalono, że każdą z legii[a] będzie się reorganizować odrębnie, wzmacniając najsłabszymi batalionami pozostałe. 4 grudnia 1801 roku w Modenie zebrano I.-III. bataliony, w Reggio IV,V, i VII. VI batalion i artylerii zostały rozparcelowane.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo

dowódca (szef) brygady - Józef Joachim Grabiński
szef kontroli - Stanisław Jakubowski
kwatermistrz - Konstanty Mutrecy

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Legię Włoską i Naddunajską

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]