75 mm armata przeciwlotnicza wz. 36

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
75 mm armata przeciwlotnicza wz. 36
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Rodzaj armata przeciwlotnicza
Historia
Prototypy 1935
Produkcja seryjna  ?? – 1939
Wyprodukowano 52 szt.
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 75 mm
Długość lufy L/50
Donośność 9500 – 11 300 m (pionowa)
14 500 m. (pozioma)
Prędkość pocz. pocisku 800 – 950 m/s
Masa 3600 – 3700 kg
Kąt ostrzału od -5° do +85° (w pionie)
360° (w poziomie)

Armata przeciwlotnicza 75 mm – polskie działo przeciwlotnicze skonstruowane przez inż. Szymańskiego z Instytutu Techniki i Uzbrojenia. W procesie powstawania działa niebagatelny udział mieli inż. Wacław Stetkiewicz i mgr inż. Leszek Kistelski - kierownik Wydziału Elaboracji fabryki starachowickiej[potrzebny przypis].

Projekt armaty został opracowany w 1933 r. Od 1936 produkowana przez fabrykę Towarzystwa Starachowickich Zakładów Górniczych SA. Do uzbrojenia Wojska Polskiego wprowadzona w 1937. Pierwsze dwa prototypy pokazały, że działo ma donośność 14,5 km oraz maksymalny pułap 9,5 km, przy prędkości początkowej pocisku 800 m/s. Armata została skonstruowana w 2 typach: 75 mm armata przeciwlotnicza wz. 36 oraz wz. 37. Posiadała lufę z półsamoczynnym zamkiem klinowym, hydropneumatyczny oporopowrotnik, mechanizmy podniesieniowy i kierunkowy oraz łoże górne i dolne, które umieszczone były na opuszczanym w czasie strzelania podwoziu czterokołowym.

Armata przeciwlotnicza 75 mm wz. 36 była bronią, która nie ustępowała konstrukcjom zagranicznym. Plan rozbudowy obrony plot., zatwierdzony w XII 1936 r., przewidywał utworzenie 70 czterodziałowych baterii dla obrony przestrzeni kraju oraz 60 trzydziałowych baterii dla wojska. Potrzeby określono na 460 armat. Trakcją dla tych armat był ciągnik artyleryjski C4P. Jego następcą miał stać się nowy ciągnik artyleryjski PZInż 342 zamówiony w liczbie 96, lecz niedostarczony przed wybuchem wojny. Do wybuchu wojny WP otrzymało 52 działa. Koszt armaty wynosił ok. 220 tys zł.

Egzemplarze muzealne[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
  • Wiesław Słupczyński, Piotr Słupczyński: Armata przeciwlotnicza 75 mm wz. 36 i wz. 37. Siedlce 2013. ​ISBN 83-923353-4-1

Linki zewnętrzne[edytuj]