Abdalá Bucaram Ortiz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abdala Jaime Bucaram Ortiz (ur. 20 lutego 1952 w Guayaquil) – prezydent Ekwadoru od 10 sierpnia 1996 do 6 lutego 1997. Zwany El Loco (szalony).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wnuk libańskich emigrantów, początkowo poświęcił się karierze sportowej, uprawiał lekkoatletykę. W 1970 zdobył brązowy medal w biegu na 100 metrów podczas mistrzostw Ameryki Południowej juniorów z czasem 11,0[1]. Na letnich Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 był chorążym reprezentacji Ekwadoru, jednak ostatecznie nie wystąpił w zawodach[2]. Piastował również stanowisko szefa policji wprowincji Guayas i prezesa Barcelona SC[3]. Później został prawnikiem.

Jako polityk przewodził założonej przez siebie w 1981 Ekwadorskiej Partii Roldosistów (PRE). Sprawował urząd burmistrza Guayaquil (1984–1985). Kandydował na urząd prezydenta kraju w 1988, 1992 oraz w 1996. W tych ostatnich wyborach zwyciężył i objął urząd prezydenta. W 1997 parlament ekwadorski na specjalnej sesji pozbawił go władzy, uznając Bucarama za „niezdolnego psychicznie” do sprawowania władzy.

W ciągu pół roku swoich rządów dopuszczał się wielu ekscesów, które ośmieszyły autorytet prezydenta: nagrał płytę A Crazy Man Who Loves i wybrał się w tournée po kraju, zorganizował na żywo transmisję telewizyjną zgolenia swoich wąsów, urządził uroczyste przyjęcie do pałacu prezydenckiego Ekwadorki Loreny Bobbit, która wykastrowała swojego męża z USA, sędziował w zorganizowany przez siebie konkursie International Miss Banana Contest i pragnął ściągnąć do swojego klubu piłkarskiego Diego Maradonę[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. South American Junior Championships (Men), gbrathletics [dostęp 2013-01-13] (ang.).
  2. Ecuador, Sports-Reference.com [dostęp 2013-01-13] (ang.).
  3. Abdala Bucaram Ortiz (hiszp.)
  4. Kobieta, ale nie pierwsza (rozdz. Rosalia Arteaga) – Podróż na Południe – tierrralatina.pl