Abraham ibn Daud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Abraham Ibn Daud
Data urodzenia ok. 1110
Data śmierci ok. 1180
Zawód, zajęcie filozof, teolog, lekarz, astronom, historyk

Abraham Ibn Daud (ur. około 1110, zm. 1180) – żydowski filozof, teolog, lekarz, astronom i historyk żyjący, działający na terenie muzułmańskiej Andaluzji.

Zajmował się zastosowaniem arystotelizmu (w wydaniu Awicenny) do myśli żydowskiej, dostarczył systemowego i względnie dojrzałego ujęcia judaizmu w interpretacji uzgodnionej z doktryną Arystotelesa. Jego zainteresowania obejmowały zagadnienie wolnej woli, relacji między Bogiem a światem, relacji między sobie współczesnym judaizmem rabinicznym a filozofią etyki. Bezpośredni poprzednik Mojżesza Majmonidesa pod względem znaczenia i tematyki w dziejach myśli hebrajskiej.

Jest autorem następujących dzieł:

  • al-'Aquida al-Rafi'a (jęz. arabski); około 1160, najpewniej w 1161 – Księga o Wzniosłej Wierze, w przekładzie hebrajskim z 1391 – Ha Emunah Ha Nissah lub w innym przekładzie hebrajskim – Salomona Ben LabiegoSefer ha Emunah ha Ramah. Jest to opus magnum tego autora, próba zastosowania myśli Arystotelesa do zagadnień wziętych z żydowskiej tradycji religijnej.
  • Sefer ha Qabbalah (jęz. hebrajski); 1161 – Księga Tradycji. Traktat filozoficzno historyczny pisany z pozycji apologety judaizmu.
  • Zikron Dibre Romi (jęz. hebrajski) – Wspomnienie o dziejach Rzymu – dzieło historyczne, opublikowane jako dodatek do Księgi Tradycji
  • Dibre malke jisrael bajit seni (jęz. hebrajski) – Dzieje Królów Izraela podczas drugiej Świątyni – również o treści historycznej, opublikowane jako drugi dodatek do Księgi Tradycji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Jerzy Ochman, Średniowieczna filozofia żydowska, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Uniwersitas", wydanie I, Kraków; 1995 str. 146-151 i 397. ​ISBN 8370521390

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]