Adam Ludkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Julian Ludkiewicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1885
Kaukle
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1958
Kraków
Profesor
Specjalność: metalurgia stali
Alma Mater Instytut Górniczy w Petersburgu
Profesura 1932
1920 - 1958
Uczelnia Akademia Górniczo-Hutnicza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Brązowy za Długoletnią Służbę Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Adam Julian Ludkiewicz (ur. 11 lipca 1885 w Kauklach na Litwie, zm. 8 lipca 1958 w Krakowie) – profesor metalurgii stali Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Feliksa, właściciela ziemskiego i Antoniny z Bukowskich, bratem Zdzisława i Seweryna. Szkołę realną ukończył w 1903 w Lipawie, w latach 1903–1914 studiował w Instytucie Górniczym w Petersburgu i ukończył go jako inżynier metalurg. W trakcie studiów utrzymywał się z korepetycji i pracy doraźnej. Do 1920 pracował w Petersburgu. Po przyjeździe do Polski był do 1922 inspektorem hutniczym Urzędu Górniczego w Dąbrowie Górniczej, od 1922 związał się z krakowską AGH. Początkowo pracował jako adiunkt u profesora Henryka Korwin-Krukowskiego od 1931 jako docent metalurgii ogólnej i żelaza, od 1932 jako profesor nadzwyczajny na Wydziale Hutniczym AGH. 6 listopada 1939 aresztowany w czasie Sonderaktion Krakau, został wywieziony z gronem profesorów krakowskich do obozu Sachsenhausen. Po zwolnieniu z obozu 8 lutego 1940 i powrocie do Krakowa wraz z profesorami Mikołajem Czyżewskim, Mieczysławem Jeżewskim i Walerym Goetlem, założył Państwową Szkołę Techniczną Górniczo—Hutniczo—Mierniczą w Krakowie, która w rzeczywistości była tajną Akademią Górniczą i przetrwała całą okupację niemiecką. Od 1945 był profesorem zwyczajnym metalurgii stali na Wydziale Hutniczym AGH, w latach 1945–1947 prodziekanem wydziału metalurgii. Był autorem ok. 70 prac z zakresu metalurgii żelaza takich jak Tablice ciepła właściwego i obliczania temperatury spalania (1925), Bilans wielkiego pieca (1930), Budowa i wymiary pieców martenowskich (1943) czy Elektrometalurgia stali (1950). W 1945 opracował elaborat o stanie hutnictwa polskiego na konferencję poczdamską. Brał czynny udział w wyborze właściwych procesów stalowniczych w Kombinacie Metalurgicznym Huta im. Lenina w trakcie jego budowy.

Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1946)[1], Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[2].

Żonaty z Heleną z Budkowskich, nie miał dzieci. Pochowany został na cmentarzu na Salwatorze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 256.
  2. Adam Ludkiewicz. historia.agh.edu.pl. [dostęp 2018-01-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]