Adrenochrom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adrenochrom
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C9H9NO3

Masa molowa

179,17 g/mol

Wygląd

czerwony

Identyfikacja
Numer CAS

54-06-8
69-81-8 (semikarbazon)

PubChem

5898

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Adrenochromorganiczny związek chemiczny, pochodna adrenaliny. Stosowany jest jako pigment, aminochrom i hemostatyk. Uważa się, że wadliwy metabolizm tego związku może być jednym z czynników wywołujących schizofrenię.

Synteza[edytuj | edytuj kod]

Adrenochrom jest syntezowany poprzez utlenianie adrenaliny. In vivo substratami są adrenalina lub noradrenalina. Reakcja jest katalizowana metalami przejściowymi (np.: miedzią) lub odpowiednimi enzymami.

In vitro, jako utleniacz, używany jest tlenek srebra (Ag
2
O
). Optymalne pH roztworu wodnego wynosi 4.

Możliwa jest także reakcja adrenaliny z reagentem Fentona, czyli roztworem soli żelaza (Fe2+
) i nadtlenku wodoru (H
2
O
2
). Jony żelaza(II), w obecności wody utlenionej, pełnią rolę katalizatora tej reakcji. W tym przypadku zalecanym pH jest 4,5, a wraz z jego wzrostem, spada efektywność reakcji.

Działanie psychodeliczne[edytuj | edytuj kod]

Wiele kontrowersji budzi uznawanie adrenochromu za psychodelik. Mimo że ma on działanie psychoaktywne, większość badaczy uważa, że stanów doświadczanych po jego zażyciu nie należy klasyfikować do grupy psychodelicznych. Efekty przezeń powodowane to:

  • euforia,
  • rozkojarzenie,
  • „gonitwa myśli”.

Podczas jednego z badań, biorący w nim udział porównywali działanie adrenochromu do psylocybiny i LSD.

Hipoteza schizofrenii[edytuj | edytuj kod]

Badania z połowy XX w. wykazały, że adrenochrom jest metabolizowany do jednej z dwu innych substancji: leukoadrenochromu lub adrenolutynu. Leukoadrenochrom reguluje działanie lękowe i depresyjne adrenaliny, aby zmniejszyć irytację i uczucie presji. Wadliwe przyswajanie adrenochromu skutkuje produkcją głównie toksycznego adrenolutynu, który reaguje z adrenochromem. Dr Abram Hoffer i Humphry Osmond uważają, że kombinacja tych związków utrudnia naturalne procesy chemiczne w mózgu. Owe „utrudnienia”, odwołując się do ich hipotezy, mogą być odpowiedzialne za objawy schizofrenii.

Adrenochrom w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Filmy i książki[edytuj | edytuj kod]

Hunter S. Thompson, autor książki Lęk i odraza w Las Vegas (w Polsce znanej głównie dzięki jej ekranizacji – Las Vegas Parano), wspomina o adrenochromie. Jest on w niej otrzymywany z nadnerczy żyjących dawców (usunięcie ich powoduje śmierć dawcy; nie mogą być transplantowane ze zwłok). Thompson opisał w następujący sposób osobiste wrażenia po spożyciu tego związku: pierwsze wrażenie było podobne do kombinacji meskaliny i metamfetaminy[potrzebny przypis]. Thompson zwrócił też uwagę, że owa substancja powoduje wzrost temperatury ciała i może prowadzić do paraliżu. Scena z adrenochromem pojawia się również w filmie. W komentarzu, dołączonym do wydania DVD, reżyser Terry Gilliam zaznacza, że scena ta zarówno w książce, jak i w jego filmie, jest wypaczona – poddana hiperbolizacji.

W książce Mechaniczna pomarańcza (A Clockwork Orange) i filmie o tym samym tytule, narkotyk, znany na ulicy jako drencrom, prawdopodobnie jest odwołaniem do adrenochromu.

Związek ten pojawia się także w pierwszym odcinku serialu kryminalnego Lewis (Whom the Gods Would Destroy (2007)). Inspektor Lewis odkrywa serię morderstw obracających się wokół śmierci prostytutki. Została ona zabita przez grupę absolwentów Oxfordu, w celu zdobycia dużej ilości adrenochromu.

Audycja radiowa Aleksa Jonesa odnosi się do adrenalchromu. Jest on obrońcą teorii spiskowej, że ten narkotyk jest pozyskiwany z szyszynek „umęczonych niewolników” (niedaleko od „punktu śmierci”) i jest używany przez członków „tajnego stowarzyszenia” w celach rekreacyjnych.

W książce Aldousa HuxleyaDrzwi percepcji (The Doors of Perception) adrenochrom porównywany jest do LSD i meskaliny.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Zespół The Sisters of Mercy nagrał piosenkę pod tytułem Adrenochrome. Utwór pojawił się na albumie Some Girls Wander by Mistake.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-186, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
  2. a b Adrenochrome (nr A5752) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2020-06-17]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)