Afonso de Albuquerque

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Afonso de Albuquerque
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1453
Alhandra
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1515
Goa
Wicekról Indii Portugalskich
Okres od 1509
do 1515
Poprzednik Francisco de Almeida
Następca Lopo Soares de Albergaria

Afonso de Albuquerque (145316 grudnia 1515) – portugalski żeglarz, odkrywca i zdobywca, wicekról Indii, wywodzący się z otoczenia króla Jana II[1]. Jego bratem był inny znany żeglarz portugalski Francisco de Albuquerque[2]. Uczestniczył w portugalskich próbach dotarcia do Indii.

W 1503 został mianowany głównym dowódcą jednej z eskadr wysłanych przez króla Manuela I Szczęśliwego do Indii. Drugą eskadrą dowodził jego brat Francisco. W sumie bracia mieli pod swoją komendą sześć jednostek[2].

Założył pierwszą europejską osadę na Przylądku Dobrej Nadziei (1503), następnie wpłynął na Ocean Indyjski. Został mianowany przez króla wicekrólem Indii po Francisco de Almeida.

W 1507 roku flotylla pod dowództwem Alfonsa d'Albuquerque pojawiła się w Zatoce Perskiej, rabując i paląc osiedla. De Albuquerque zarządził obcinać jeńcom nosy, mężczyznom oprócz tego prawe dłonie, a kobietom - uszy[potrzebny przypis].

Do Indii dopłynął w grudniu 1508, jednakże de Almeida początkowo uwięził go, odmawiając przekazania władzy. Ostatecznie doszło do tego w listopadzie 1509.

Afonso de Albuquerque zajął Goa (1510) oraz Malakkę (1511), skąd Portugalczycy wywieźli około trzech i pół tony złota[potrzebny przypis]. W grudniu 1511 wysłał trzy karawele na poszukiwanie Wysp Korzennych. Jego flota walczyła z Arabami (wspieranymi przez Wenecjan) o kontrolę nad handlem na Oceanie Indyjskim oraz na Morzu Czerwonym. W 1515 zajął wyspę Ormuz. Zmarł na morzu niedaleko Goa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Małowist, Konkwistadorzy portugalscy, Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 1992, s. 158, ISBN 83-06-02261-0, OCLC 177009701.
  2. a b Marian Małowist, Konkwistadorzy portugalscy, Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 1992, s. 226, ISBN 83-06-02261-0, OCLC 177009701.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]