Aleksander Aldea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Aldea
ilustracja herbu
hospodar Wołoszczyzny
Okres

od 1431
do 1436

Poprzednik

Dan II

Następca

Wład Diabeł

Dane biograficzne
Dynastia

Basarabów

Data urodzenia

ok. 1397

Data śmierci

1436

Ojciec

Mircza Stary

Aleksander Aldea (rum. Alexandru I Aldea, ur. ok. 1397, zm. 1436) – hospodar wołoski w latach 1431-1436 z dynastii Basarabów, syn Mirczy Starego.

Uzyskał władzę na fali wzrastającej niechęci bojarów do swojego kuzyna Dana II. Gdy ten ostatni padł w walce z Turkami w 1431 roku, Aleksander uzyskał tron hospodarski dzięki poparciu możnych oraz hospodara Mołdawii, Aleksandra Dobrego. Już w 1432 na Wołoszczyznę uderzyli Turcy – Aleksander nie podjął walki i przyjął ciężkie warunki kapitulacji: stały haracz, sojusz wojskowy i konieczność oddania zakładników na dwór sułtana. Nie uchroniło to Wołoszczyzny przed łupieżczymi wyprawami nadgranicznych dowódców tureckich. To z kolei powodowało wzrost niezadowolenia w kraju. Bojarzy wołoscy opowiedzieli się wówczas po stronie Włada Diabła, innego syna Mirczy Starego, przebywającego w Fogaraszu w Siedmiogrodzie, który już w 1431 (będąc wówczas wojewodą siedmiogrodzkim z ramienia króla węgierskiego) bezskutecznie starał się o tron wołoski. W grudniu 1436 Wład Diabeł z pomocą siedmiogrodzką wyparł Turków oraz pokonał i zabił Aldeę.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • J. Demel: Historia Rumunii. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1970, s. 122.
  • J. Rajman: Encyklopedia średniowiecza. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2006, s. 34. ISBN 83-7435-263-9.