Grzegorz Dymitr Ghica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Dymitr Ghica
Ilustracja
hospodar Wołoszczyzny
Okres

od 1822
do 1828

Poprzednik

Scarlat Callimachi

Dane biograficzne
Dynastia

Ghica

Data urodzenia

1755

Data śmierci

1834

Grzegorz Dymitr Ghica także Grzegorz Ghica IV (rum. Grigore Ghica) (ur. 1755, zm. 1834) – hospodar Wołoszczyzny w latach 1822-1828 z rodu Ghica.

Był bratankiem Grzegorza Ghiki III. W styczniu 1821 był jednym z trzech rumuńskich bojarów, którzy utworzyli komitet rządzący Wołoszczyzną po śmierci hospodara Aleksandra Suţu z zamiarem wywołania we współpracy z greckim stowarzyszeniem niepodległościowym Filiki Eteria antytureckiego powstania. Jednak wobec antyfeudalnego powstania Tudora Vladimirescu oraz braku poparcia Rosji plan się nie powiódł i bojarzy uciekli z Bukaresztu. Wkrótce wojska tureckie pokonały zarówno Vladimirescu, jak i greckie oddziały Ipsilantiego, następnie zaczęły pustoszyć Mołdawię i Wołoszczyznę.

W 1822 Turcja wycofała swoje wojska z księstw naddunajskich po uzgodnieniu z lokalnymi bojarami, iż trony hospodarskie nie będą obsadzane odtąd przez Greków, zostaną oni też usunięci z wyższych stanowisk (powodem była trwająca właśnie grecka wojna o niepodległość). Był to kres ery fanariotów. Na hospodara Wołoszczyzny został mianowany Grzegorz Dymitr Ghica (co prawda z rodziny o nierumuńskich korzeniach, ale osiadłej tutaj od bardzo dawna). Ponieważ dwór sułtański zrezygnował z częstych zmian hospodarów, Grzegorz wytrwał na tronie przez kilka lat, do 1828, kiedy to wybuchła wojna rosyjsko-turecka, wojska rosyjskie zajęły Wołoszczyznę i rozpoczęły jej okupację.

W trakcie panowania Grzegorza, w 1826 zostało zawarte porozumienie rosyjsko-tureckie o zasadach wyboru hospodarów, nawiązujące do wcześniejszego takiego układu (z 1802) i zakładające wspólny wybór hospodarów na siedmioletnie kadencje.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970