Aleksander Holas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Holas (ur. 1911, zm. 27 czerwca 1993[1]) – polski architekt i konserwator zabytków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1939 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Po 1945 zatrudniony w Urzędzie Miejskim w Gnieźnie. Potem przeniósł się do Poznania, gdzie pracował w biurze Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (do 1969). W latach 1960-1964 w Zakładzie Projektowania i Usług Inwestycyjnych Inwestprojekt. Potem w Pracowniach Konserwacji Zabytków w Poznaniu. W latach 1960-1980 był głównym architektem kurii metropolitalnych w Gnieźnie i Poznaniu. Odkrywca portalu romańskiego w kościele ponorbertańskim w Strzelnie[2].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Dzieła:

Według Izabeli Pileckiej-Lasik (historyka sztuki) realizacje Holasa były przykładem modernistycznego oderwania się od szeroko rozumianej tradycji chrześcijańskiej. Jego kościoły przypominały prostopadłościenne formy świeckie – domów jednorodzinnych, hal sportowych, czy fabrycznych i same z siebie nie tworzyły przestrzeni sakralnych[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. In memoriam
  2. Projekt – Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Henryk Marcinkowski i inni, Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, 2013, s. 341, ISBN 978-83-7768-069-8, OCLC 871701842.
  3. Izabela Pilecka-Lasik, Poznańskie kościoły współczesne – o języku architektury sakralnej, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1993, s.166, ISSN 0137-3552