Alfred Rahlfs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfred Rahlfs (ur. 29 maja 1865 w Linden (obecnie dzielnica Hanoweru), zm. 8 kwietnia 1935 roku w Getyndze) – niemiecki ewangelicki teolog i orientalista. Jeden z pionierów historyczno-krytycznego badania Septuaginty.

Rozwój naukowy[edytuj | edytuj kod]

Alfred Rahlfs był uczniem Paula Antona de Lagarde, u którego na uniwersytecie w Getyndze studiował teologię i orientalistykę, a w 1887 roku został tam doktorem filozofii. Od 1901 roku był tam profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie Starego Testamentu, a od 1919 roku profesorem zwyczajnym.

Göttinger Septuaginta-Unternehmen[edytuj | edytuj kod]

Alfred Rahlfs prowadził badania Septuaginty, starożytnego przekładu Starego Testamentu na język grecki. Pod wpływem swojego nauczyciela Lagarda sporządził solidne naukowo-krytyczne wydanie tego pierwszego tłumaczenia Biblii. To wydanie świadczy nie tylko o trudnym do przecenienia znaczeniu historii prądów intelektualnych i kulturowych Septuaginty, lecz ma fundamentalne znaczenie dla badania hebrajskiego Starego Testamentu.

Aby mógł podołać tak wielkiemu przedsięwzięciu naukowemu i logistycznemu, w roku 1907 razem z Rudolfem Smendem wysłali prośbę o utworzenia instytutu do Preußisches Ministerium der Geistlichen, Unterrichts- und Medicinalangelegenheiten i w 1908 roku za zgodą ministerstwa powstał instytut Göttinger Septuaginta-Unternehmen. Pod kierownictwem Rahlfsa (1908-1933) położone zostały podstawy do historyczno-krytycznego wydania Septuaginty. Dla uporządkowania zgromadzonych w Getyndze fotografii, mikrofilmów i manuskryptów wprowadził Rahlfs-Nummer (system numeracji rękopisów Septuaginty), które stały się standardem międzynarodowym. Jeszcze za jego życia instytut Göttinger Septuaginta-Unternehmen opublikował trzy pierwsze tomy Psalmi cum Odis, Ruth, Genesis. W międzyczasie ukończono około dwie trzecie tomów edycji editio maior.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Liczne publikacje Alfreda Rahlfsa skupiają się wokół badań Septuaginty. Poprzez jego osobistą znajomość rękopisów jego rozprawy mają do dzisiaj wpływ na badania historyczno-krytyczne tekstu i badanie historii Septuaginty.

Duże znaczenie ma podręczne wydanie Septuaginty, które Rahlfs wydał w 1935 roku i którego nowe wydania wciąż się ukazują. Wydanie to świadczy o tym, że zdawał sobie sprawę, że pełne wydanie zajmie wiele lat (do dzisiaj jest nieukończone). Podręczne wydanie Rahlfsa stało się standardowym dziełem i będzie takim dopóty, dopóki nie ukaże się pełne wydanie.

Wydania[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred Rahlfs (red.): Septuaginta, id est Vetus Testamentum Graece iuxta LXX interpretes; Stuttgart 1935, liczne wznowienia, ostatnie: Editio altera quam recognovit et emendavit Robert Hanhart; Stuttgart 2006
  • Alfred Rahlfs, Verzeichnis der griechischen Handschriften des Alten Testaments, für das Septuaginta-Unternehmen, Göttingen 1914.
  • Göttinger Akademie der Wissenschaften (red.): Vetus Testamentum Graecum auctoritate Academiae Scientiarum Gottingensis editum; Göttingen 1931 i późniejsze.
  • Alfred Rahlfs (red.): Das Buch Ruth griechisch als Probe einer kritischen Handausgabe der Septuaginta. Privileg. Württ. Bibelanstalt, Stuttgart 1922.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klaus-Gunther Wesseling: RAHLFS, Alfred. w: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). tom 7, Bautz, Herzberg 1994, ​ISBN 3-88309-048-4​, strony 1267–1269.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]