Algirdas Paleckis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Algirdas Paleckis
Algirdas Paleckis.jpg
Algirdas Paleckis (autor zdjęcia Noel St. John)
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1971
Berno
Poseł na Sejm Republiki Litewskiej
kadencji 2004–2008
Okres od 15 listopada 2004
do 14 kwietnia 2007
Przynależność polityczna LSDP

Algirdas Paleckis (ur. 20 maja 1971 w Bernie) – litewski dyplomata, polityk i politolog, samorządowiec, poseł na Sejm Republiki Litewskiej (2004–2007), lider Socjalistycznego Frontu Ludowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Justasa Vincasa Paleckisa i wnukiem Justasa Paleckisa.

Po ukończeniu szkoły średniej im. Jonasa Basanavičiusa w Wilnie podjął studia na Wydziale Dziennikarstwa oraz Nauk Politycznych Uniwersytetu Wileńskiego. Pracował w Departamencie Stosunków z Unią Europejską Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1997–2001 pełnił funkcję I sekretarza litewskiej misji dyplomatycznej przy Unii Europejskiej w Brukseli. Był odpowiedzialny za stosunki z Parlamentem Europejskim, promocję litewskiej kultury, nauki i oświaty oraz politykę informacyjną. W 2001 został mianowany dyrektorem departamentu Europy Zachodniej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Politycznie związany był z Litewską Partią Socjaldemokratyczną. W 2004 wybrano go z jej ramienia posłem na Sejm, a w 2006 stanął na czele wileńskiego oddziału ugrupowania.

W 2007 uzyskał mandat radnego Wilna. Na mocy porozumienia między partią Porządek i Sprawiedliwość, Litewską Partią Socjaldemokratyczną a Akcją Wyborczą Polaków na Litwie objął urząd wiceburmistrza Wilna odpowiedzialnego za sprawy oświaty i kultury[1], który piastował do 2008.

Z LSDP został wykluczony w 2008, m.in. na skutek formułowania oskarżeń pod adresem premiera Gediminasa Kirkilasa. W maju tego roku założył Partię Frontu i został jej przewodniczącym[2]. Na przełomie 2009 i 2010 partia przekształciła się w Socjalistyczny Front Ludowy (SLF).

W wyborach parlamentarnych w 2008 kandydował do parlamentu z okręgu Jeziorosy-Wisaginia, w pierwszej turze uzyskał jedynie 7,33% głosów[3] i nie został posłem. Kandydował w kolejnych latach bez powodzenia w wyborach europejskich i krajowych[4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]