Allectus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Allectus
Allectus
Cesarz rzymski
Okres panowania od 293
do 296
Poprzednik Karauzjusz
Dane biograficzne
Data urodzenia III wiek
Data śmierci 296 r. lub 297 r.
Moneta
moneta
Moneta kwinar Allektusa oznaczana RIB 128 (2). Na awersie popiersie Karauzjusza w promienistym diademie z napisem IMP C ALLECTVS P F AVG. Na rewersie galera i napis VIRTUS AVG oraz oznaczenie mennicy w Camulodunum (obecne Colchester).

Allectus (? – 296) – samozwańczy cesarz rzymski w Brytanii od 293, gdy zamordował swojego poprzednika Karauzjusza, do 296, gdy został pokonany przez Konstancjusza[1].

Allektus współpracował z uzurpatorem Karauzjuszem jako minister finansów (rationalis summae rei). Konstancjusz Chlorus, który został 1 marca 293 cezarem i wyruszył z zadaniem odzyskania Brytanii spod władzy uzurpatora rządzącego wyspą od siedmiu lat. Konstancjusz Chlorus rozpoczął kampanię od zablokowania Gesoriacum będącego bazą dla floty Karauzjusza w Galii. Miasto wkrótce poddało się. Prawdopodobnie utrata Gesoriacum wywołała w Brytanii rewoltę Allektusa przeciwko Karauzjuszowi[2][3].

Allektus zamordował poprzednika i utrzymał się przy władzy trzy lata do 296. Wtedy Konstancjusz Chlorus dokonał inwazji stając na czele floty, która wypłynęła z Gesoriacum. Druga flota wypłynęła z ujścia Sekwany pod dowództwem prefekta pretorianów Asklepiodotosa. Konstancjusz dotarł Tamizą do Londinium, a Asklepiodotos po wylądowaniu w Brytanii pokonał wojska Allektusa złożone z najemników frankijskich przypuszczalnie pod Calleva Atrebatum (obecne Silchester). Dzięki szybkiej akcji Konstancjusza mieszkańcy Londinium uniknęli złupienia przez rozbite wojska Allektusa[1][3][4][5].

Złoty medal Konstancjusza, który upamiętnia zdobycie Londynu po pokonaniu Allektusa

Dla uczczenia zwycięstwa nad Allektusem i odzyskania Brytanii Konstancjusz wybił złoty medal, który odkryto w Beaurains niedaleko Arras. Medal przedstawia na rewersie cesarza na koniu z włócznią, statek, mury miejskie i klęczącą kobietę z umieszczonym poniżej niej skrótem LON, który wskazuje na uosobienie zdobytego Londinium. Napis głosi REDDITOR LVCIS AETERNAE, czyli "odnowiciel wiecznego światła"[6][7].

Przypisy

  1. a b Cary i Scullard 1992 ↓, s. 371.
  2. Kaczanowicz 1985 ↓, s. 67–69.
  3. a b Krawczuk 1991 ↓, s. 177.
  4. Kaczanowicz 1985 ↓, s. 69–70.
  5. Rodgers 2009 ↓, s. 112.
  6. Kaczanowicz 1985 ↓, s. 54–55, 70.
  7. Rodgers 2009 ↓, s. 113.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]