Amadou Toumani Touré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amadou Toumani Toure
Amadou Toure.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1948
Mopti
Mali Prezydent Mali
Okres od 26 marca 1991
do 8 czerwca 1992
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Moussa Traoré
Następca Alpha Oumar Konaré
Okres od 8 czerwca 2002
do 22 marca 2012
Poprzednik Alpha Oumar Konaré
Następca Amadou Sanogo[1]
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Narodowego (Mali) Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Gwiazda Order Joségo Martí Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa de Nassau (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako)

Amadou Toumani Toure, wym. [amaˈdu tumaˈni tuˈʀe] (ur. 4 listopada 1948 w Mopti) – malijski polityk, prezydent kraju od 26 marca 1991 do 8 czerwca 1992 i ponownie od 8 czerwca 2002 do 22 marca 2012.

W 1991 roku dokonał wraz z grupą oficerów puczu który obalił wieloletniego dyktatora wojskowego kraju, Moussa Traoré. Touré ogłosił się prezydentem i przeprowadził szereg reform demokratycznych, wprowadziło n system wielopartyjny i rozwiązał dotychczasową wojskową monopartię. W 1992 roku przeprowadził wybory prezydenckie które wygrał Alpha Oumar Konaré. W 1993 były prezydent założył Fundację Dziecięcą.

Wygrał wybory prezydenckie w maju 2002 z 64,35% głosów. Jego przeciwnikiem był były minister Soumaïla Cissé. Druga kadencja Touré była związana z destabilizacją kraju. Już w 2003 roku na zachodzie kraju doszło do walk między zwaśnionymi grupmai islamskimi. W 2007 roku z kolei doszło do wybuchu walk z Tuaregami na skutek ich ataków na wojska rządowe. Walki trwały do 2009 roku[2][3]. Do zaognienia relacji państwa z Tuaregami doszło w 2011 roku, kiedy po obaleniu i zabójstwie przywódcy Libii, pułkownika Muammara al-Kaddafiego do Mali powrócili tuarescy najemnicy, walczący w czasie wojny domowej po jego stronie. Napływ nowych, dobrze uzbrojonych i wyćwiczonych, bojowników zmienił sytuację w regionie i w rezultacie w styczniu 2012 roku doszło do wybuchu zbrojnego powstania Tuaregów które przerodziło się w wojnę domową pod przewodnictwem Narodowego Ruchu Wyzwolenia Azawadu. Do rebelii włączył się też Arabski Ruch Azawadu. W związku z niepowodzeniami rządu w walce z rebeliantami tuareskimi, w marcu 2012 roku doszło w kraju do zamachu stanu. Władzę w państwie w następstwie przewrotu objął Narodowy Komitet na rzecz Przywrócenia Demokracji i Państwa[4][5] a Touré od tego czasu pozostawał w ukryciu. 8 kwietnia 2012 oficjalnie podał się do dymisji[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jako przewodniczący Narodowego Komitetu na rzecz Przywrócenia Demokracji i Państwa
  2. Mali. Historia.
  3. Malijczyk opowiada o historii Mali
  4. Clashes between Malian army, Tuareg rebels leave scores dead (ang.). france24.com, 20 stycznia 2012. [dostęp 2012-03-22].
  5. Mali: buntownicy ogłaszają rozwiązanie instytucji państwowych (pol.). konflikty.wp.pl, 22 marca 2012. [dostęp 2012-03-22].
  6. Obalony prezydent podał się do dymisji (pol.). tvn24.pl, 8 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-09].
  7. parlament.gv.at – Lista odznaczonych odznakami honorowymi Republiki Austrii od 1952 (niem.) [dostęp 2012-10-04]
  8. Fotoarchiv von Tom Wagner (niem.) [dostęp 2012-10-04]
  9. Journal de Monaco – Billetin Officiell de la Principauté (fr.) [dostęp 2012-10-04]