Amfiteatr w Łazienkach Królewskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amfiteatr w Łazienkach Królewskich
Obiekt zabytkowy nr rej. 2/5 z 1 lipca 1965
Ilustracja
Scena Amfiteatru
Państwo  Polska
Miejscowość Flag of Warsaw.svg Warszawa
Styl architektoniczny klasycyzm
Architekt Jan Chrystian Kamsetzer
Ukończenie budowy 1785
Ważniejsze przebudowy 1790
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Amfiteatr w  Łazienkach Królewskich
Amfiteatr w Łazienkach Królewskich
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Amfiteatr w  Łazienkach Królewskich
Amfiteatr w Łazienkach Królewskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Amfiteatr w  Łazienkach Królewskich
Amfiteatr w Łazienkach Królewskich
Ziemia52°12′49,52″N 21°02′11,26″E/52,213756 21,036461

Amfiteatr w Łazienkach Królewskich – amfiteatr znajdujący się w parku Łazienkowskim w Warszawie w pobliżu pałacu Na Wyspie.

W sezonie letnim w amfiteatrze odbywają się koncerty i przedstawienia teatralne.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Obiekt powstał w 1785 jako amfiteatr ziemny[1]. Kamienną postać zyskał w 1790 roku, przebudowany według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera. Teatr składa się z dwóch części, widowni i sceny, przedzielonych wypełnionym wodą kanałem.

Amfiteatr był wzorowany na teatrze w Herkulanum[2]. Półkolista widownia oparta jest na arkadach. Wieńczy ją rząd kamiennych rzeźb przedstawiających sławnych autorów dramatycznych. Scena położona na sztucznej wyspie otoczona jest sztucznymi ruinami, stanowiącymi przykład sentymentalnego stylu końca XVIII wieku. Po lewej stronie za sceną ukryty jest parterowy pawilonik mieszczący garderoby aktorów. Przed sceną znajduje się fosa dla orkiestry. Po bokach sceny ustawiono rzeźby o tematyce mitologicznej.

Jak większość budynków w Łazienkach, amfiteatr nie został zniszczony w czasie II wojny światowej. Podczas okupacji kilkakrotnie wystawiano w nim sztuki dla ludności niemieckiej[3].

W 2015 zakończył się remont obiektu, będący częścią większych prac renowacyjnych prowadzonych w Łazienkach. Odnowiono wtedy widownię z dekoracją rzeźbiarską oraz zmodernizowano scenę z garderobami[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Panorama teatru – styczeń 2009 r.
Panorama teatru – styczeń 2009 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka Encyklopedia PWN. Tom 16. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 272. ISBN 83-01-13826-2.
  2. Marek Kwiatkowski: Wielka księga Łazienek. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 124. ISBN 83-7255-684-9.
  3. Krzysztof Dunin-Wąsowicz: Warszawa w latach 1939-1945. Państwowe Wydawnictwo Naukowe: 1984, s. 51. ISBN 83-01-04207-9.
  4. Tomasz Urzykowski. Łazienki piękniejsze i bez asfaltu. „Gazeta Stołeczna”, s. 3, 11 września 2015.