Anatolij Tarasow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Tarasow
Imię i nazwisko Anatolij Władimirowicz Tarasow
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1918
Moskwa, Rosja
Data i miejsce śmierci 23 czerwca 1995
Moskwa, Rosja
Pozycja napastnik
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1939
1940
1941
CDKA Moskwa
Dynamo Odessa
KAM Moskwa
11 (3)
6 (0)
2 (0)
Anatolij Tarasow
Pozycja napastnik
Klub Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa
Urodzony 10 grudnia 1918 w Moskwie
Zmarł 23 czerwca 1995 w Moskwie

Anatolij Władimirowicz Tarasow (ros. Анатолий Владимирович Тарасов; ur. 10 grudnia 1918 w Moskwie, zm. 23 czerwca 1995 tamże) – radziecki sportowiec uprawiający hokej na lodzie oraz piłkę nożną i bandy. Trener hokejowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera zawodnicza

Przed II wojną światową uprawiał piłkę nożną i bandy w klubach CDKA Moskwa i Dynama Odessa. W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej walczył w stopniu kapitana, a następnie majora. Po wojnie w 1946 roku rozpoczął karierę hokejową, gdy zapoczątkowano mistrzostwa ZSRR w hokeju na lodzie. Był wówczas graczem klubu WWS Moskwa (1945–1947). Wkrótce otrzymał zadanie stworzenia od podstaw sekcji hokejowej CSKA Moskwa (oraz generalnie państwowego programu hokejowego[1]) i był hokeistą tej drużyny w latach 1947–1953. Rozegrał 100 meczów, w których strzelił 106 bramek.

Kariera trenerska

W 1937 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Trenerów w Moskiewskim Instytucie Wychowania Fizycznego, łącząc wiedzę praktyczną uprawiania sportu z teorią. Był pierwszym trenerem drużyny CSKA Moskwa w latach 1946–1975 (w tym do 1950 roku jako grający trener; zaś później z przerwą od stycznia do listopada 1961 roku). Ponadto od listopada 1974 i w sezonie 1975 roku był trenerem sekcji piłkarskiej CSKA Moskwa[2]. W ramach swojej pracy w klubie kontrolowanym przez Armię Czerwoną funkcjonował także w stopniu wojskowym pułkownika. Z jego inicjatywy powstała akcja "Złoty Krążek", w ramach której corocznie ponad milion dzieci niezrzeszonych w klubach grało w hokeja. Te rozgrywki służyły za okazję do wyszukiwania talentów sportowych. Był także selekcjonerem reprezentacji ZSRR (1958-1960). Od 1963 roku był asystentem Arkadija Czernyszowa tworząc z nim duet szkoleniowy do 1972 roku. Jego znanym powiedzeniem było "raboti, raboti" (pracować, pracować). Motto Tarasowa brzmiało: Kto pracuje więcej od innych, ma też więcej sukcesów niż inni. Jego metody szkoleniowe były określane przez reprezentantów ZSRR jako nieludzkie z racji dziennej dawki treningów w wymiarze nawet siedmiu godzin. Encyklopedia Britannica nazwała go mianem ojca rosyjskiego hokeja. Reprezentacja ZSRR trenowana przez niego była przez wiele lat najlepsza na świecie[3]. Karierę trenerską zakończył po igrzyskach w 1972 roku. Swoje metody szkoleniowe opisał w książkach (m.in. polskie wydanie Hokej jest moją pasją z 1971 roku[4]). Zmarł w Moskwie w 1995 roku[5]. Został pochowany na cmentarzu Wagańkowskim.

Inne informacje

Jego brat Jurij, także hokeista, zginął w katastrofie samolotu drużyny WWS MWO Moskwa w 1950 roku. Córka Tatiana (ur. 1947) uprawiała łyżwiarstwo figurowe, a po namowie ojca została również trenerką tej dyscypliny.

W 1974 roku został przyjęty do Hockey Hall of Fame jako pierwszy trener z Europy.

Dla upamiętnienia jego osoby władze powstałej w 2008 roku rosyjskiej ligi hokejowej KHL stworzyły w ramach rozgrywek Dywizję Tarasowa w Konferencji Zachód[6][7].

Po sezonie KHL (2013/2014) władze ligi po raz pierwszy przyznały Nagrodę „Wiara w Młodzież” im. Anatolija Tarasowa dla trenerów dających szansę gry obiecującym zawodnikom młodego pokolenia[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze piłkarskie
Zawodnicze hokejowe z CSKA
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1950
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1947, 1952, 1953
  • Simple silver cup.svg Finał Pucharu ZSRR: 1953
Trenerskie hokejowe klubowe z CSKA
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1950, 1955, 1956, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1952, 1953, 1954, 1957, 1967, 1969, 1974
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal mistrzostw ZSRR: 1962
  • Simple gold cup.svg Puchar ZSRR: 1954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973
  • Simple silver cup.svg Finał Pucharu ZSRR: 1976
Trenerskie hokejowe z reprezentacją ZSRR

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Russians regroup on other side of the red line (ang.). sports.espn.go.com. [dostęp 2013-03-26].
  2. Aktualności z kraju i ze świata. „Nowiny”, s. 2, Nr 322 z 1 grudnia 1974. 
  3. Tarasow Anatolij Władimirowicz (pol.). onet.pl. [dostęp 2013-03-26].
  4. Hokej jest moja pasją Tarasow Anatolij (pol.). antykwariat-mit.pl. [dostęp 2013-03-26].
  5. Zmarł Anatolij Tarasow (pol.). rp.pl. [dostęp 2013-03-26].
  6. Divisions (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2013-03-24].
  7. 95 лет со дня рождения Анатолия Тарасова (ros.). khl.ru, 2013-12-05. [dostęp 2013-12-10].
  8. Sixth sense. Season closing ceremony (ang.). khl.ru, 28 maja 2014. [dostęp 29 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]