Anders Sandberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anders Sandberg
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1972
Solna, Szwecja
Zawód futurolog
Alma Mater Uniwersytet w Sztokholmie
Uczelnia Uniwersytet Oksfordzki
Wydział Future of Humanity Institute
Strona internetowa

Anders Sandberg (ur. 11 lipca 1972 w Solnie w Szwecji) – badacz, naukowiec, futurysta, transhumanista i pisarz. Posiada doktorat z neurologii komputerowej (computational neuroscience) zdobyty na Stockholm University, za pracę nad modelowaniem sieci neuronowych ludzkiej pamięci[1]. Jest pracownikiem badawczym w grupie James Martin 21st Century School, będącym częścią Future of Humanity Institute na Wydziale Filozofii uniwersytetu Oksfordzkiego w Anglii.

Badania Sandberga koncentrują się na społecznych i etycznych problemach związanych z ulepszaniem kondycji ludzkiej poprzez technologię, oraz określaniem możliwości naukowych przyszłych technologii. Jego prace dotyczą ulepszania poznawczego (cognitive enhancement)[2] (metody, siła oddziaływania, i analiza zasad); technicznej mapy emulacji mózgu[3], neuroetyki oraz ryzyka globalnych katastrof, szczególnie odpowiadając na pytanie, jak traktować subiektywną niepewność i ocenę ryzyka o niskim prawdopodobieństwie, ale poważnych konsekwencjach[4].

Występuje jako komentator w międzynarodowych publicznych debatach dotyczących udoskonalania ludzkości, neurologii, etyki i futurologii.

W 1998 był jednym z autorów The Transhumanist Declaration (Deklaracji Transhumanistycznej), potem zaadoptowanej przez World Transhumanist Association[5].

Jest współzałożycielem think tanku Eudoxa, dla którego pisze eseje. Zwolennik wolności morfologicznej[6].

Wraz z M. Alanem Kazlevem, Donną Malcolm Hirsekorn, Berndem Helfertem jest też współzałożycielem projektu on-line Orion’s Arm, polegającego na budowaniu fikcyjnego świata (worldbuilding)[7]. W latach 1996–2000 był prezesem (Chairman) szwedzkiego oddziału Humanity+, Swedish Transhumanist Association. Był też organizatorem naukowym wystawy neurologicznej „Se Hjärnan!” („Behold the Brain!”), zorganizowanej przez Swedish Travelling Exhibitions, Swedish Research Council i Knowledge Foundation, która podróżowała po Szwecji w latach 2005–2006. W 2007 był na badawczych studiach podoktoranckich na Uehiro Centre for Practical Ethics na uniwersytecie Oksfordzkim, pracując nad ufundowanym przez Unię Europejską projektem ENHANCE, dotyczącym etyki udoskonalania ludzi.

26 czerwca 2011 w Amsterdamie miał premierę film dokumentalny TRANSHUMAN (reż. Titus Nachbauer), prezentujący dorobek naukowy Andersa Sandberga, obok Nicka Bostroma, Arjena Kamphuisa i Natashy Vita-More[8]. We wrześniu 2011 film ma być pokazany na festiwalu Dutch Film Festival w Utrechcie[9].

Przypisy

  1. Anders Sandberg [archive] (ang.). Future of Humanity Institute. [dostęp 2015-21-01].
  2. Anders Sandberg, Nick Bostrom: Converging Cognitive Enhancements. Ann. N.Y. Acad. Sci. 1093:201-227, 2006.
  3. Anders Sandberg, Nick Bostrom: Whole Brain Emulation: A Roadmap Technical Report #2008‐3 (ang.). Future of Humanity Institute, Oxford University, 2008.
  4. Toby Ord, Rafaela Hillerbrand, Anders Sandberg: Probing the Improbable: Methodological Challenges for Risks with Low Probabilities and High Stakes (ang.). 2008.
  5. World Transhumanist Association: The Transhumanist Declaration (ang.). 2002. [dostęp 2011-08-08].
  6. Anders Sandberg: Morphological Freedom – Why We not just Want it, but Need it (ang.). 2001-06-22-24. [dostęp 2011-09-01].
  7. Orion’s Arm, the early years (ang.). Orion’s Arm. [dostęp 2011-08-07].
  8. Anders Sandberg is coming to Amsterdam (ang.). Transhumandoc.com, 2011-06-14. [dostęp 2011-08-07].
  9. Anders Sandberg film: TRANSHUMAN. Future of Humanity Institute. [dostęp 2011-08-07].

Linki zewnętrzne[edytuj]