Andrzej Karpiński (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Karpiński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 września 1950
Gliwice
Profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1978
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1996
Uniwersytet Warszawski
Profesura 2002
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1978

Andrzej Karpiński (ur. 18 września 1950 w Gliwicach[1]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Pracownik Instytutu Historii PAN i Instytutu Historycznego UW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1973. Doktorat obronił w 1978, a habilitację uzyskał w 1996. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 2002.

Specjalizuje się w historii nowożytnej. Pełni funkcje kierownika Studium Doktoranckiego Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego[2] oraz wiceprezesa Towarzystwa Miłośników Historii. Jest członkiem prezydium Komitetu Prognoz "Polska 2000 Plus" przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W przeszłości był zastępcą przewodniczącego tego komitetu.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pauperes : o mieszkańcach Warszawy XVI i XVII wieku (1983)
  • Kobieta w mieście polskim w drugiej połowie XVI i w XVII wieku (1995)
  • W walce z niewidzialnym wrogiem : epidemie chorób zakaźnych w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku i ich następstwa demograficzne, społeczno-ekonomiczne i polityczne (2000)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 388
  2. Dziekan i Prodziekani - Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, www.wh.uw.edu.pl [dostęp 2017-11-21] (pol.).