Andrzej Karpiński (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Andrzej Karpiński (ur. 1950) - polski historyk, profesor nauk humanistycznych.

Pracownik Instytutu Historii PAN i Instytutu Historycznego UW.

Studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1973. Doktorat obronił w 1978, a habilitację w 1996. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 2002.

Specjalizuje się w historii nowożytnej. Pełni funkcje kierownika Studium Doktoranckiego Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego[1] oraz wiceprezesa Towarzystwa Miłośników Historii. Jest członkiem prezydium Komitetu Prognoz "Polska 2000 Plus" przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W przeszłości był zastępcą przewodniczącego tego komitetu.

Ważniejsze publikacje[edytuj]

  • Pauperes : o mieszkańcach Warszawy XVI i XVII wieku (1983)
  • Kobieta w mieście polskim w drugiej połowie XVI i w XVII wieku (1995)
  • W walce z niewidzialnym wrogiem : epidemie chorób zakaźnych w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku i ich następstwa demograficzne, społeczno-ekonomiczne i polityczne (2000)

Bibliografia[edytuj]

Przypisy