Andrzej Karpiński (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Andrzej Karpiński (ur. 1950) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Pracownik Instytutu Historii PAN i Instytutu Historycznego UW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1973. Doktorat obronił w 1978, a habilitację uzyskał w 1996. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 2002.

Specjalizuje się w historii nowożytnej. Pełni funkcje kierownika Studium Doktoranckiego Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego[1] oraz wiceprezesa Towarzystwa Miłośników Historii. Jest członkiem prezydium Komitetu Prognoz "Polska 2000 Plus" przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W przeszłości był zastępcą przewodniczącego tego komitetu.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pauperes : o mieszkańcach Warszawy XVI i XVII wieku (1983)
  • Kobieta w mieście polskim w drugiej połowie XVI i w XVII wieku (1995)
  • W walce z niewidzialnym wrogiem : epidemie chorób zakaźnych w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku i ich następstwa demograficzne, społeczno-ekonomiczne i polityczne (2000)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziekan i Prodziekani - Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, www.wh.uw.edu.pl [dostęp 2017-11-21] (pol.).