Antoine Dénériaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoine Dénériaz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1976
Bonneville, Francja
Klub SC Morillon
Debiut w PŚ 15.12 1996, Val d'Isère (34. miejsce – zjazd)
Pierwsze punkty w PŚ 12.12 1998, Val d'Isère (4. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 21.12 2002, Val Gardena
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Złoto Turyn 2006 Zjazd

Antoine Dénériaz (ur. 6 marca 1976 w Bonneville) – francuski narciarz alpejczyk, mistrz olimpijski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Antoine Dénériaz pojawił się w 1994 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Lake Placid. Zajął tam 31. miejsce w zjeździe i 45. miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Voss jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w biegu zjazdowym. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 15 grudnia 1996 roku w Val d'Isère, zajmując 34. miejsce w zjeździe. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 12 grudnia 1998 roku w tej samej miejscowości był czwarty w zjeździe. Na podium stanął jednak dopiero 21 grudnia 2002 roku w Val Gardena, gdzie wygrał w zjeździe. W kolejnych latach jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym dwa kolejne zwycięstwa w zjeździe: 12 marca 2003 roku w Lillehammer i 20 grudnia 2003 roku w Val Gardena. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata najwyżej uplasował się w sezonie 2003/2004, kiedy zdobył 370 punktów i zajął 20. miejsce. W tym samym sezonie był też siódmy w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2002/2003 w klasyfikacji zjazdu zajął szóste miejsce.

W 1999 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Vail, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął 21. miejsce. Nie znalazł się w kadrze Francji na rozgrywane dwa lata później mistrzostwa świata w Sankt Anton, wziął jednak udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. Francuz był tam dwunasty w zjeździe, a rywalizację w kombinacji alpejskiej ukończył na 21. pozycji. Bez medalu wrócił również z mistrzostw świata w Sankt Moritz, gdzie w zjeździe był ósmy, ex aequo z Austriakiem Hermannem Maierem. Na początku stycznia 2005 roku, podczas zawodów Pucharu Świata w Chamonix Dénériaz wypadł z trasy i zerwał więzadło krzyżowe przednie w lewym kolanie[1]. Kontuzja ta wykluczyła go ze startu na rozgrywanych w lutym tego roku mistrzostwach świata w Bormio. Zdołał jednak wrócić do pełni sił i wystartować na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie zdobył złoty medal w zjeździe. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Michaela Walchhofera z Austrii i Bruno Kernena ze Szwajcarii. Na tych samych igrzyskach był też jedenasty w supergigancie. Brał także udział w mistrzostwach świata w Åre w 2007 roku, zajmując 33. miejsce w zjeździe i 29. miejsce w supergigancie. W 2007 roku zakończył karierę[2].

Jego żoną jest reprezentantka Nowej Zelandii w narciarstwie alpejskim, Claudia Riegler.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Zjazd 1:39,13 min +1,61 s Austria Fritz Strobl
21. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Kombinacja 3:17,56 min +14,41 s Norwegia Kjetil André Aamodt
1.Gold medal.svg 12 lutego 2006 Włochy Turyn Zjazd 1:48,80 min
11. 18 lutego 2006 Włochy Turyn Supergigant 1:30,65 min +0,84 s Norwegia Kjetil André Aamodt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
21. 6 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Zjazd 1:40,60 min +4,27 s Austria Hermann Maier
8. 8 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:43,54 min +1,22 s Austria Michael Walchhofer
29. 14 lutego 2007 Szwecja Åre Supergigant 1:14,30 min +1,54 s Włochy Patrick Staudacher
33. 11 lutego 2007 Szwecja Åre Zjazd 1:44,68 min +3,14 s Norwegia Aksel Lund Svindal

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
31. 7 marca 1994 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:38,07 min +4,04 s Kanada Kevin Wert
45. 11 marca 1994 Stany Zjednoczone Lake Placid Supergigant 1:24,40 min +5,14 s Francja Benjamin Melquiond
9. 16 marca 1995 Norwegia Voss Zjazd 1:41,19 min +1,62 s Włochy Kurt Sulzenbacher

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Val Ghërdina – 21 grudnia 2002 (zjazd)
  2. Norwegia Kvitfjell – 12 marca 2003 (zjazd)
  3. Włochy Val Ghërdina – 20 grudnia 2003 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanada Lake Louise29 listopada 2003 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Norwegia Kvitfjell6 marca 2004 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Kanada Lake Louise27 listopada 2004 (zjazd) – 2. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]