Beat Feuz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beat Feuz
Beat Feuz
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1987
Schangnau
Klub SC Schangnau
Debiut w PŚ 10.12 2006, Reiteralm
(33. miejsce – superkb.)
Pierwsze punkty w PŚ 14.03 2007, Lenzerheide (14. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 11.03 2011, Kvitfjell
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Pjongczang 2018 Supergigant
Brąz
Pjongczang 2018 Zjazd
Mistrzostwa świata
Złoto
Sankt Moritz 2017 Zjazd
Brąz
Vail/Beaver Creek 2015 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Altenmarkt 2007 Zjazd
Złoto
Altenmarkt 2007 Kombinacja
Złoto
Altenmarkt 2007 Supergigant
Brąz
Bardonecchia 2005 Slalom
Brąz
Altenmarkt 2007 Slalom
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2017/2018
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2011/2012
Puchar Świata (Superkombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2011/2012
Strona internetowa

Beat Feuz (ur. 11 lutego 1987 w Schangnau) – szwajcarski narciarz alpejski, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz wielokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej Beat Feuz pojawił się 18 grudnia 2002 roku w Grimentz, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie zajął 28. miejsce. W lutym 2005 roku brał udział w mistrzostwach świata juniorów w Bardonecchii, gdzie zdobył między innymi brązowy medal w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Quebecu jego najlepszymi wynikami były czwarte miejsca w biegu zjazdowym i supergigancie. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak podczas mistrzostw świata juniorów w Altenmarkt w 2007 roku, gdzie zwyciężył w zjeździe, supergigancie i kombinacji, a w slalomie zdobył brązowy medal.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm, gdzie zajął 33. miejsce w superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 14 marca 2007 roku w Lenzerheide, zajmując czternaste miejsce w zjeździe. Blisko rok później, 11 marca 2011 roku w Kvitfjell, pierwszy raz stanął na podium, zwyciężając w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2011/2012, kiedy trzynaście razy stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 16 grudnia 2011 roku w Val Gardena wygrał supergiganta, 14 stycznia 2012 roku w Wengen i 11 lutego 2012 roku w Soczi był najlepszy w zjeździe, a 2 marca 2012 roku w Kvitfjell ponownie zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej był drugi, ulegając tylko Austriakowi Marcelowi Hirscherowi. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji, a w klasyfikacji supergiganta zajął trzecie miejsce. Z powodu kontuzji lewego kolana nie startował w sezonie 2012/2013[1]. W sezonie 2017/2018 wywalczył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu.

W 2011 roku wystartował na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zajmując dziewiąte miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Schladming nie wystąpił z powodu kontuzji. W 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując między innymi trzynaste miejsce w zjeździe i piętnaste w superkombinacji. Największy sukces w karierze osiągnął podczas mistrzostw świata w Beaver Creek w 2015 roku, gdzie zdobył brązowy medal w zjeździe. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Patrick Küng oraz Travis Ganong z USA.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 9 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 2:06,23 +1,26 Austria Matthias Mayer
17. 14 lutego 2014 Rosja Soczi Superkombinacja 2:45,20 +2,55 Szwajcaria Sandro Viletta
12. 16 lutego 2014 Rosja Soczi Supergigant 1:18,14 +2,51 Norwegia Kjetil Jansrud
3.Bronze medal.svg 15 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Zjazd 1:40,25 +0,18 Norwegia Aksel Lund Svindal
2.Silver medal.svg 16 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Supergigant 1:24,44 +0,13 Austria Matthias Mayer

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
9. 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:58,41 - Kanada Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:00,47 +2,06 Norwegia Aksel Lund Svindal
3.FIS bronze medal.png 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +0,31 Szwajcaria Patrick Küng
14. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +1,17 Austria Marcel Hirscher
12. 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +1,13 Kanada Erik Guay
1.FIS gold medal.png 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
35. 23 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Zjazd 1:25,58 min +3,08 s Słowenia Rok Perko
3.FIS bronze medal.png 24 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Slalom 1:24,10 min +0,92 s Czechy Filip Trejbal
10. 25 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Supergigant 1:25,20 min +0,79 s Austria Michael Gmeiner
11. 27 lutego 2005 Włochy Bardonecchia Gigant 2:10,28 min +1,48 s Austria Michael Gmeiner
4. 2 marca 2006 Kanada Québec Zjazd 1:27,26 min +0,55 s Stany Zjednoczone Christopher Beckmann
4. 4 marca 2006 Kanada Québec Supergigant 1:11,81 min +0,21 s Austria Michael Sablatnik
DSQ2 5 marca 2006 Kanada Québec Slalom 1:32,98 min - Norwegia Mikkel Bjørge
17. 6 marca 2006 Kanada Québec Gigant 2:20,50 min +3,06 s Kanada Stefan Guay
1.FIS gold medal.png 6 marca 2007 Austria Altenmarkt Zjazd 1:38,41 min - -
1.FIS gold medal.png 8 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:07,77 min - -
11. 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,01 min +2,32 s Austria Marcel Hirscher
3.FIS bronze medal.png 10 marca 2007 Austria Altenmarkt Slalom 1:49,45 min +1,28 s Słowenia Matic Skube
1.FIS gold medal.png 10 marca 2007 Austria Altenmarkt Kombinacja 22,36 pkt - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Norwegia Kvitfjell11 marca 2011 (zjazd)
  2. Włochy Val Gardena16 grudnia 2011 (supergigant)
  3. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2012 (zjazd)
  4. Rosja Soczi11 lutego 2012 (zjazd)
  5. Norwegia Kvitfjell2 marca 2012 (supergigant)[2]
  6. Szwajcaria St. Moritz16 marca 2016 (zjazd)
  7. Szwajcaria St. Moritz17 marca 2016 (supergigant)
  8. Kanada Lake Louise25 listopada 2017 (zjazd)
  9. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2018 (zjazd)
  10. Niemcy Ga-Pa27 stycznia 2018 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Norwegia Kvitfjell12 marca 2011 (zjazd) - 3. miejsce
  2. Kanada Lake Louise26 listopada 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  3. Stany Zjednoczone Beaver Creek2 grudnia 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Beaver Creek3 grudnia 2011 (supergigant) - 3. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2012 (superkombinacja) - 2. miejsce
  6. Austria Kitzbühel22 stycznia 2012 (kombinacja) - 2. miejsce
  7. Francja Chamonix5 lutego 2012 (superkombinacja) - 3. miejsce
  8. Rosja Soczi12 lutego 2012 (superkombinacja) - 2. miejsce
  9. Norwegia Kvitfjell4 marca 2012 (supergigant) - 3. miejsce
  10. Austria Schladming14 marca 2012 (zjazd) - 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  12. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2015 (zjazd) - 2. miejsce
  13. Austria Kitzbühel23 stycznia 2016 (zjazd) - 2. miejsce
  14. Niemcy Ga-Pa30 stycznia 2016 (zjazd) - 3. miejsce
  15. Francja Chamonix20 lutego 2016 (zjazd) - 3.miejsce
  16. Austria Kitzbühel20 stycznia 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  17. Niemcy Ga-Pa28 stycznia 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  18. Norwegia Kvitfjell25 lutego 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  19. Stany Zjednoczone Beaver Creek2 grudnia 2017 (zjazd) - 2. miejsce
  20. Austria Kitzbühel20 stycznia 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  21. Norwegia Kvitfjell10 marca 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  22. Norwegia Kvitfjell11 marca 2018 (supergigant) - 2. miejsce
  23. Szwecja Åre14 marca 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  • W sumie (10 zwycięstw, 13 drugich i 10 trzecich miejsc).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]