Matthias Mayer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matthias Mayer
Matthias Mayer
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1990
Afritz am See
Klub Schiclub Gerlitzen
Wzrost 179 cm
Debiut w PŚ 2.02 2009, Sestriere (43. - superkombinacja)
Pierwsze punkty w PŚ 5.02 2011, Hinterstoder
(23. - supergigant)
Pierwsze podium w PŚ 25.01 2013, Kitzbühel
(2. - supergigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Soczi 2014 Zjazd
Złoto
Pjongczang 2018 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
Formigal 2008 Supergigant
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2012/2013
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2014/2015
Strona internetowa

Matthias Mayer (ur. 9 czerwca 1990 w Afritz am See) – austriacki narciarz alpejski specjalizujący się w konkurencjach szybkościowych, dwukrotny mistrz olimpijski.

Syn medalisty olimpijskiego z Calgary Helmuta Mayera.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 1 grudnia 2005 roku w Comelico, gdzie w zawodach juniorskich zajął 38. miejsce w slalomie. W 2008 roku wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Formigal, gdzie wywalczył srebrny medal w supergigancie. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, ale nie stawał na podium. W Pucharze Świata zadebiutował 2 lutego 2009 roku w Sestriere, zajmując 43. miejsce w superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 5 lutego 2011 roku w Hinterstoder, gdzie zajął 23. miejsce w supergigancie. Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 25 stycznia 2013 roku w Kitzbühel, kończąc rywalizację w supergigancie na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzielił Aksela Lunda Svindala z Norwegii i Włocha Christofa Innerhofera. Nieco ponad rok później, 12 marca 2014 roku w Lenzerheide, odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając bieg zjazdowy.

W 2013 roku wystartował na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie był między innymi piąty w supergigancie. Jeszcze bliżej medalu był podczas mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek dwa lata później, gdzie zajął w tej samej konkurencji był czwarty. Walkę o podium przegrał tam z Francuzem Adrienem Théaux o 0,03 sekundy. Na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2017 roku plasował się poza czołową dziesiątką. W 2014 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Soczi, zdobywając złoty medal w zjeździe. Wyprzedził tam bezpośrednio Innerhofera i Norwega Kjetila Jansruda. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Pjongczangu nie obronił tytułu w zjeździe, zajmując tym razem dziewiąte miejsce. Zwyciężył za to w supergigancie, wyprzedzając Beata Feuza ze Szwajcarii i Kjetila Jansruda.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23
13. 14 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,20 +2,26 Szwajcaria Sandro Viletta
DNF 16 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 Norwegia Kjetil Jansrud
6. 19 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Gigant 2:45,29 +1,05 Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF2 13 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Superkombinacja 2:06,52 Austria Marcel Hirscher
9. 15 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Zjazd 1:40,25 +1,21 Norwegia Aksel Lund Svindal
1.Gold medal.svg 16 lutego 2018 Korea Południowa Jeongseon Supergigant 1:24,44

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
5. 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:24,91 +0,95 Stany Zjednoczone Ted Ligety
13. 9 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 2:03,27 +1,95 Norwegia Aksel Lund Svindal
10. 11 lutego 2013 Austria Schladming Superkombinacja 2:59,37 +2,41 Stany Zjednoczone Ted Ligety
4. 5 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 +0,27 Austria Hannes Reichelt
12. 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:44,10 +0,92 Szwajcaria Patrick Küng
11. 8 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:37,14 +1,04 Austria Marcel Hirscher
DNF 9 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 - Kanada Erik Guay
11. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 +0,86 Szwajcaria Beat Feuz
17. 13 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Superkombinacja 2:26,33 +1,59 Szwajcaria Luca Aerni

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 26 lutego 2008 Hiszpania Formigal Zjazd 1:45,31 +1,08 Włochy Hagen Patscheider
DNF2 27 lutego 2008 Hiszpania Formigal Slalom 1:29,68 - Austria Marcel Hirscher
2.FIS silver medal.png 28 lutego 2008 Hiszpania Formigal Supergigant 1:21,02 +0,12 Niemcy Andreas Sander
7. 29 lutego 2008 Hiszpania Formigal Gigant 1:57,00 +1,76 Austria Marcel Hirscher
10. 4 marca 2009 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Supergigant 1:16,64 +1,32 Austria Manuel Kramer
11. 4 marca 2009 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:39,06 +1,15 Włochy Andy Plank
DNF1 5 marca 2009 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:18,49 - Francja Alexis Pinturault
DNF1 6 marca 2009 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:20,78 - Norwegia Jesper Riis-Johannessen
23. 31 stycznia 2010 Francja Region Mont Blanc Gigant 2:17,55 +2,36 Francja Mathieu Faivre
12. 1 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Supergigant 1:29,71 +1,33 Francja Maxence Muzaton
DNF1 2 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Slalom 1:30,97 - Szwajcaria Reto Schmidiger
10. 4 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Zjazd 1:19,32 +0,72 Włochy Mattia Casse

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Lenzerheide12 marca 2014 (zjazd)
  2. Austria Saalbach21 lutego 2015 (zjazd)
  3. Austria Saalbach22 lutego 2015 (supergigant)
  4. Austria Kitzbühel20 stycznia 2017 (supergigant)
  5. Szwecja Åre14 marca 2018 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Kitzbühel25 stycznia 2013 (supergigant) - 2. miejsce
  2. Kanada Lake Louise1 grudnia 2013 (supergigant) - 2. miejsce
  3. Norwegia Kvitfjell1 marca 2014 (zjazd) - 3. miejsce
  4. Norwegia Kvitfjell2 marca 2014 (supergigant) - 3. miejsce
  5. Kanada Lake Louise30 listopada 2014 (supergigant) - 2. miejsce
  6. Włochy Santa Caterina di Valfurva28 grudnia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  7. Austria Kitzbühel23 stycznia 2015 (supergigant) - 2. miejsce
  8. Niemcy Garmisch-Partenkirchen28 lutego 2015 (zjazd) - 3. miejsce
  9. Kanada Lake Louise29 listopada 2015 (supergigant) - 2. miejsce
  10. Norwegia Kvitfjell24 lutego 2017 (zjazd) - 2. miejsce
  11. Kanada Lake Louise25 listopada 2017 (zjazd) - 2. miejsce
  12. Włochy Val Gardena15 grudnia 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  13. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  14. Austria Kitzbühel19 stycznia 2018 (supergigant) - 3. miejsce
  • W sumie (5 zwycięstw, 8 drugich i 6 trzecich miejsc).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]