Antonín Reichenauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonín Reichenauer
Imię i nazwisko Johann Anton Reichenauer
Data i miejsce urodzenia ok. 1694
Praga
Pochodzenie czeskie
Data i miejsce śmierci 17 marca 1730
Jindřichův Hradec
Gatunki muzyka poważna, muzyka barokowa
Zawód kompozytor

Antonín Reichenauer, właśc. Johann Anton Reichenauer (ur. ok. 1694 w Pradze, zm. 17 marca 1730 w Jindřichovie Hradcu) – czeski kompozytor barokowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nic nie wiadomo o pochodzeniu i dzieciństwie kompozytora. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1721 i wynika z niej, że Reichenauer zajmował wtedy stanowisko chórmistrza w kościele dominikańskim pod wezwaniem św. Marii Magdaleny na Malej Stranie w Pradze. Był także związany z kaplicą hrabiego Wenzla Morzina, na której potrzeby regularnie komponował. Według niektórych źródeł Reichenauer pracował również na dworze hrabiego Franza Josefa z rodu Czerninów. Pod koniec swojego życia, w 1730, był krótko organistą w kościele parafialnym w południowoczeskim mieście Jindřichův Hradec. Zmarł mniej więcej miesiąc po objęciu stanowiska, w wieku 35 lub 36 lat[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W archiwach i bibliotekach w Czechach, na Śląsku, w Saksonii i Hesji zachowało się wiele dzieł Reichenauera. Obecność jego utworów w różnych zbiorach poza Pragą sugeruje ich popularność. W bibliotece klasztornej w Oseku znajduje się w sumie 40 utworów muzyki sakralnej skomponowanych przez Reichenauera w latach 1720–1733[1].

Reichenauer był znany jako płodny kompozytor muzyki kościelnej[1]. Jego kompozycje były pod silnym wpływem szkoły Antonia Vivaldiego, o którym często napomykał w swoich utworach. Jest autorem pierwszej czeskiej mszy pastoralnej, którą skomponował w 1720 (Missa Pastoralis D-dur). Do dzisiaj zachowały się koncerty na skrzypce, obój, fagot i wiolonczelę, a także uwertury orkiestrowe oraz sonaty triowe[1].

Ważniejsze kompozycje[2][edytuj | edytuj kod]

Utwory orkiestrowe[edytuj | edytuj kod]

  • Koncert C-dur na fagot, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert F-dur na fagot, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert g-moll na fagot, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert d-moll na wiolonczelę, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert G-dur na flet, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert B-dur na obój, fagot, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert B-dur na obój, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert G-dur na obój, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert c-moll na skrzypce, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Koncert G-dur na skrzypce, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Uwertura nr 1 B-dur na 2 oboje, skrzypce, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Uwertura nr 2 B-dur na 2 oboje, skrzypce, instrumenty smyczkowe i basso continuo

utwory kameralne i wokalne[edytuj | edytuj kod]

  • Kwartet g-moll na skrzypce, wiolonczelę, fagot i basso continuo, Rk 18
  • Sonata D-dur na 2 trąbki, wiolonczelę, instrumenty smyczkowe i basso continuo
  • Sonata D-dur na 2 skrzypiec, teorbę i basso continuo
  • Sonata B-dur na skrzypce, wiolonczelę i basso continuo, Rk 20
  • O coeli, rorate aria na głos i zespół kameralny
  • Quae est ista kantata na głos, skrzypce, obój, fagot i basso continuo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Antonín Reichenauer: Concertos (ang.). W: Presto Classical [on-line]. [dostęp 2017-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-13)].
  2. Antonín Reichenauer. Compositions (ang.). W: All Music [on-line]. [dostęp 2017-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-13)].