Antoni Majak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Majak
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1911
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 1994
Warszawa, Polska
Typ głosu bas
Gatunki opera
Zawód solista operowy, aktor, reżyser teatralny, pedagog
Aktywność 19381978
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej

Antoni Majak (ur. 16 stycznia 1911 w Warszawie, zm. 25 grudnia 1994 tamże) – polski śpiewak operowy (bas), aktor, reżyser teatralny i pedagog muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 stycznia 1911 w Warszawie jako syn Jana. W latach 1928–1931 kształcił się w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Występował jako chórzysta w teatrach warszawskich. W sezonie 1938/1939 należał do zespołu solistów Teatru Wielkiego w Warszawie.

W okresie okupacji doskonalił głos. Uczestniczył w koncertach pod auspicjami Rady Głównej Opiekuńczej (RGO), a w kwietniu 1944 wystąpił w teatrze jawnym. Po upadku powstania warszawskiego był więziony w Oświęcimiu i innych obozach niemieckich.

Po powrocie do kraju w 1946 został zaangażowany do zespołu solistów Opery Śląskiej w Bytomiu, gdzie występował do 1955. Od 1948 należał do PZPR[1]. W 1953 zadebiutował jako reżyser teatralny. W latach 50. XX w. występował i reżyserował również w Państwowej Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu oraz w Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, a w latach 60. reżyserował także w Operze Wrocławskiej. W latach 1960–1978 był solistą i reżyserem Opery Łódzkiej, a w sezonie 1960/1961 także jej kierownikiem artystycznym.

W 1978 po przejściu na emeryturę, nadal reżyserował i występował gościnnie. Współpracował z Polskim Radiem i Telewizją Polską. W latach 1971–1979 był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 574. ISBN 83-223-2073-6.
  2. 19 lipca 1955 „za zasługi w pracy zawodowej” M.P. z 1955 r. Nr 96, poz. 1296
  3. M.P. z 1953 r. Nr 15, poz. 206.
  4. 22 lipca 1952 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 57.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]