Assunta (Spojrzenie ku Niebu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Assunta (Spojrzenie ku Niebu)poemat Cypriana Kamila Norwida napisany w 1870.

Głównym tematem utworu jest rola objawienia w życiu człowieka. Zdaniem autora człowiek stworzony przez Boga powinien stale pamiętać o niebie jako miejscu, z którego pochodzi, i które jest celem jego życia. W części utworu pisanej prozą Norwid zwraca uwagę, że obraz postaci kierującej się ku niebu jest charakterystyczny tylko dla religii chrześcijańskiej, co ma być dowodem jej prawdziwości. Równolegle przedstawiony jest w poemacie wątek miłosny ukazujący miłość narratora do Assunty, niemej córki ogrodnika, obrazujący ideał czystej i bezinteresownej miłości[1]. Utwór gloryfikuje romantyczne połączenie dusz, ukazuje wymowne milczenie zakochanej pary przeciwstawione przyziemnym codziennym sprawom i światu nękanemu klęskami.

Poemat Assunta był jednym z dzieł Norwida podejmujących wątki uniwersalne. Norwid przeciwstawiał takie utwory dziełom poruszającym tematykę regionalną i szlachecką (jak np. Pan Tadeusz), które jego zdaniem zamykały literaturę polską na wielkie tematy tradycji europejskiej.

Assunta jest napisana oktawą, czyli strofą ośmiowersową rymowaną abababcc.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Marzena Miśkiewicz, Między realizmem a kreacją. Romantyczne poematy o miłości. http://hamlet.edu.pl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Inglot: Romantyzm. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, 2007, s. 10, 91. ISBN 978-83-7420-093-6.