Autoblindo 41

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Autoblinda 41)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Autoblindo 41 (AB 41)
Autoblindo 41 (AB 41)
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent FIAT-Ansaldo
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1939
Produkcja 19411945
Egzemplarze 508
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Fiat АВМЗ o mocy 120 KM[1] przy 2700 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Pancerz grubość: 9 – 17 mm
Długość 5,20 m
Szerokość 1,94 m
Wysokość 2,49 m
Masa 7 400 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 78 km/h (po drodze)
Zasięg 400 km (po drodze)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko automatyczne Breda 35 kal. 20 mm (zapas amunicji – 456 szt.)
2 karabin maszynowy Breda 38 kal. 8 mm (zapas amunicji – 1992 szt.)
Użytkownicy
Włochy, Niemcy

Autoblindo 41 (AB 41)[1]włoski samochód pancerny z napędem na cztery koła z okresu II wojny światowej (w publikacjach poza włoskimi spotyka się powszechnie formę nazwy Autoblinda).

Główną zmianą w porównaniu z Autoblinda 40 było wzmocnione uzbrojenie w większej wieży, w czasie wojny był to najpopularniejszy samochód pancerny w armii włoskiej, produkowany w największych ilościach, brał udział w walkach na frontach Afryki Północnej, Węgier, Rosji i Włoszech.

Pojedynczy zdobyczny AB 41 był wykorzystywany przez Pułk Ułanów Karpackich w Egipcie w czerwcu 1942, w celach treningowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nicola Pignato: Italian Armored Vehicles of World War Two, Squadron/Signal Publications, 2004, no.6089, ​ISBN 0-89747-475-9​, (ang.), s.55-58