Awel Jenukidze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Awel Jenukidze
Ilustracja
Wizyta polskiego ministra spraw zagranicznych w ZSRR w lutym 1934. Od prawej: Maksym Litwinow, Awel Jenukidze, Michaił Kalinin, Józef Beck i Juliusz Łukasiewicz
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1877
Gubernia kutaiska
Data i miejsce śmierci 30 października 1937
Moskwa
Sekretarz Centralnego Komitetu Wykonawczego
Okres od ?
do 1935
Przynależność polityczna WKP(b)

Awel Jenukidze (ros. Авель Сафронович Енукидзе, ur. 19 maja 1877 – zm. 30 października 1937) - gruziński, a później radziecki bolszewik, członek Komitetu Centralnego WKP(b), sekretarz Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR.

W czerwcu 1935 został wydalony z partii i usunięty ze stanowiska sekretarza CIK, pod pretekstem tolerowania "elementów kontrrewolucyjnych" w obsłudze Kremla. Na początku czerwca 1937 roku Józef Stalin oskarżył Aleksieja Rykowa, Nikołaja Bucharina, Gienricha Jagodę i Jenukidze o współpracę z Lwem Trockim i zawiązaniem z nim faszystowskiego spisku przeciwko radzieckiemu rządowi. Rozstrzelany po tajnym procesie, lub bez sądu. Nie można było, najprawdopodobniej z uwagi na jego postawę, wykorzystać go w procesie pokazowym Nikołaja Bucharina w marcu 1938[1]. Po śmierci Stalina został zrehabilitowany.

Był krewnym pierwszej żony Stalina Jekatieriny Swanidze oraz ojcem chrzestnym drugiej, Nadieżdy Alliłujewej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Conquest Wielki terror, Warszawa 1997, s. 276