Barbara Brukalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Brukalska
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1899
Brzeźce
Data i miejsce śmierci 6 marca 1980
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki architektura
Epoka modernizm
Barbara i Stanisław Brukalscy, dom własny w Warszawie, 1927–1928
Nagroda Brukalskich

Barbara Brukalska z domu Sokołowska (ur. 4 grudnia 1899 w Brzeźcach[1], zm. 6 marca 1980 w Warszawie) – polska architektka, teoretyk architektury, przedstawicielka funkcjonalizmu, członkini grupy Praesens, od 1948 profesor Politechniki Warszawskiej; żona Stanisława Brukalskiego[1], siostra Zofii Sokołowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Wojciecha i Stefanii z Bagniewskich[1]. Studiowała na Politechnice Warszawskiej[1], gdzie od 1948 była profesorem. W latach 1926–1930 była członkinią grupy Praesens. Do 1939 projektowała wspólnie z mężem tanie, funkcjonalne budynki o prostych bryłach i subtelnych elementach plastycznych (akcenty z cegieł, wklęsłe osłony klatek schodowych), m.in. dom własny (1927–1928) i kolonie WSM na Żoliborzu (1927–1939) w Warszawie. Po II wojnie światowej działalność samodzielna, np. osiedle mieszkaniowe Okęcie (1960) i Dom Matysiaków (1965) w Warszawie.

Jest zaliczana do grona głównych twórców koncepcji współczesnego budownictwa mieszkaniowego w Polsce. Pochowana wraz z mężem na cmentarzu zakładowym w Laskach.

Stowarzyszenie Żoliborzan ufundowało w 2011 Nagrodę im. Barbary i Stanisława Brukalskich dla najlepszej inwestycji budowlanej Żoliborza.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • kolonie: IV, VII, IX na Żoliborzu
  • dom na ul. Niegolewskiego 8 (1927–1928)
  • osiedle na Okęciu (1960)
  • dom m. Matysiaków (1956)
  • rozbudowa Domu pod Orłami (1948–1950)
  • kościół w Troszynie (1956–1975)
  • kościół w Sypniewie (1971–1974)

Autorka prac teoretycznych m.in. Zasady społeczne projektowania osiedli mieszkaniowych (1948).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 76.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy, Praca zbiorowa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975.