Barbara Brukalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barbara Brukalska
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1899
Brzeźce
Data i miejsce śmierci 6 marca 1980
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki architektura
Epoka modernizm
Barbara i Stanisław Brukalscy, dom własny w Warszawie, 1927–1928
Nagroda Brukalskich

Barbara Brukalska z domu Sokołowska (ur. 4 grudnia 1899 w Brzeźcach, zm. 6 marca 1980 w Warszawie) – polska architekt, teoretyk architektury, przedstawicielka funkcjonalizmu, członkini grupy Praesens, od 1948 profesor Politechniki Warszawskiej; żona Stanisława Brukalskiego, siostra Zofii Sokołowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na Politechnice Warszawskiej, gdzie od 1948 była profesorem. W latach 1926-1930 była członkinią grupy Praesens. Do 1939 projektowała wspólnie z mężem tanie, funkcjonalne budynki o prostych bryłach i subtelnych elementach plastycznych (akcenty z cegieł, wklęsłe osłony klatek schodowych), m.in. dom własny (1927-1928) i kolonie WSM na Żoliborzu (1927-1939) w Warszawie. Po II wojnie światowej działalność samodzielna, np. osiedle mieszkaniowe Okęcie (1960) i Dom Matysiaków (1965) w Warszawie.

Jest zaliczana do grona głównych twórców koncepcji współczesnego budownictwa mieszkaniowego w Polsce. Pochowana wraz z mężem na cmentarzu zakładowym w Laskach.

Stowarzyszenie Żoliborzan ufundowało w 2011 Nagrodę im. Barbary i Stanisława Brukalskich dla najlepszej inwestycji budowlanej Żoliborza.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Autorka prac teoretycznych m.in. "Zasady społeczne projektowania osiedli mieszkaniowych" (1948).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy, Praca zbiorowa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975.