Okęcie (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy osiedla mieszkaniowego. Zobacz też: artykuły o : stacji kolejowej, klubie piłkarskim oraz porcie lotniczym.
Herb Warszawy Okęcie
Osiedle Warszawy
Ilustracja
Lotnisko Chopina
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Dzielnica Włochy
W granicach Warszawy 14 maja 1951[1]
Położenie na mapie dzielnicy
Położenie na mapie
Portal Portal Polska

Okęciewarszawskie osiedle leżące na terenie dzielnicy Włochy.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Okęcie swoją nazwę zawdzięcza położeniu w samym rogu (kącie) posiadłości rakowskich. W XVI wieku właściciele wsi zaczęli używać nazwiska odmiejscowego: Okęccy herbu Radwan.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wieś szlachecka Okencie w 1580 znajdowała się w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[2].

W XIX wieku Okęcie należało do gminy Pruszków, po 1918 do gminy Skorosze[3]. W latach 1939–1951 miejscowość była siedzibą gminy Okęcie. Od roku 1951 jest częścią Warszawy.

W 1934 na nowe lotnisko wojskowe na Okęciu przeniesiono ruch pasażerski z lotniska mokotowskiego.

 Osobny artykuł: Lotnisko Chopina w Warszawie.

W okresie międzywojennym na Okęciu zlokalizowano trzy z ośmiu państwowych zakładów lotniczych, w tym zatrudniające ponad 4 tys. osób Państwowe Zakłady Lotnicze (Wytwórnia Płatowców, PZL WP-1)[4].

W okęckim Zespole Szkół im. Bohaterów Narwiku obok Liceum Ogólnokształcącego działa Technikum Lotnicze nr 9.

Na Okęciu jest też klub piłkarski Okęcie Warszawa, a od 2010 roku przy ul. Gładkiej funkcjonuje Ośrodek Sportu i Rekreacji.

Cmentarz na Okęciu.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 maja 1951 r. w sprawie zmiany granic miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. z 1951 r. nr 27, poz. 199).
  2. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 260.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 435.
  4. Barbara Ratyńska: Ludność i gospodarka Warszawy i okręgu pod okupacją hitlerowską. Książka i Wiedza, 1982, s. 205.
  5. ks. kpt. Łukasz Godun: Pierwsza Boska Liturgia w nowej świątyni Ordynariatu. prawoslawnyordynariat.wp.mil.pl, 31 marca 2018. [dostęp 2018-04-03].
  6. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-04-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]