Bass wielkogębowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bass wielkogębowy
Micropterus salmoides[1]
(Lacepède, 1802)
Bass wielkogębowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Rodzina bassowate
Rodzaj Micropterus
Gatunek bass wielkogębowy
Synonimy
  • Aplites salmoides (Lacepède, 1802)
  • Grystes megastoma Garlick, 1857
  • Grystes nigricans (Cuvier, 1828)
  • Grystes nobilis Agassiz, 1854
  • Grystes nuecensis Baird & Girard, 1854
  • Grystes salmoides (Lacepède, 1802)
  • Huro nigricans Cuvier, 1828
  • Huro salmoides (Lacepède, 1802)
  • Labrus salmoides Lacepède, 1802
  • Perca nigricans (Cuvier, 1828)
  • Perca trutta Bosc, 1802
  • Pikea sericea Fowler, 1938

Bass wielkogębowy[2][3] (Micropterus salmoides), niewłaściwie[4] nazywany okoniopstrągiem[5][6] (inna nazwa występująca w literaturze to okoniopstrąg amerykański[6]) – gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby okoniokształtnej z rodziny bassowatych (Centrarchidae). Poławiany przez wędkarzy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Północnej Ameryki. Występuje w dorzeczu Rzeki Św. Wawrzyńca, basenie Wielkich Jezior, u brzegów Zatoki Hudsona, w rzekach uchodzących do Atlantyku od Karoliny Północnej na północy po Florydę na południu, w dorzeczu Mississippi oraz w północnej części Meksyku.

Introdukowany w Europie w 1885. Do Polski sprowadzony prawdopodobnie w 1912 roku, początkowo hodowany z powodzeniem, od 40 lat nie stwierdzono jego występowania na obszarze kraju[7].

Zasiedla wody rzek i jezior.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W ojczyźnie osiąga ok. 60 cm długości (maksymalnie 97 cm) i 10 kg masy ciała. W Europie zwykle dorasta do około 35 cm i 1–2 kg. Ciało krępe, niezbyt silnie wygrzbiecone. Otwór gębowy przedni, duża jego krawędź sięga za oko.

Grzbiet zazwyczaj ciemnozielony, boki srebrzyste, brzuch srebrzystozielony. Wzdłuż boków biegnie falista, ciemna smuga często zanikająca u dużych osobników.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Narybek żywi się planktonem, dorosłe osobniki żywią się rybami, rakami i żabami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Dojrzewa płciowo w 3–4 roku życia. Tarło w maju–czerwcu. Samiec kopie w podłożu gniazdo, do którego samica składa ikrę. Samiec opiekuje się ikrą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Micropterus salmoides, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Jacek Wagner (tłum.), Warszawa: „Świat Książki”, 1997, ISBN 83-7129-441-7, OCLC 830128659.
  4. Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973, s. 23, seria: Mały słownik zoologiczny.
  5. W. Doroszewski (i in.): okoniopstrąg - Słownik języka polskiego (pol.). [dostęp 2013-06-16].
  6. a b G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  7. A. Witkowski, J. Grabowska. The non-indigenous freshwater fishes of Poland: Threats for native ichthyofauna and consequence for fishery: A review. „Acta Ichthyologica et Piscatoria”. 42 (2), s. 77–87, 2012. DOI: 10.3750/AIP2011.42.2.01 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
  2. Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
  3. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  4. Micropterus salmoides. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 10 lipca 2009]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]