Baza lotnicza Humajmim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baza lotnicza Humajmim
قاعدة حميميم
Ka’idat Humajmim
Ilustracja
Su-25 (na pierwszym planie) i Su-34 w Humajmim
Państwo  Syria
Miejscowość opodal Latakii
Zarządca Siły Powietrzno-Kosmiczne Federacji Rosyjskiej
Rok otwarcia 2015
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Baza lotnicza Humajmim
Baza lotnicza Humajmim
35,411667°N 35,945000°E/35,411667 35,945000

Baza lotnicza Humajmim (arab. قاعدة حميميم, Ka’idat Humajmim; ros. Авиабаза Хмеймим, Awiabaza Chmiejmim) – baza lotnicza położona w Syrii, przy porcie lotniczym Latakia. Stanowi ona bazę rosyjskich sił powietrznych i główny ośrodek działań wojsk rosyjskich uczestniczących w syryjskiej wojnie domowej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Informacje o bazie przygotowywanej w Syrii przez Rosjan pojawiły się w mediach we wrześniu 2015 roku w oparciu o doniesienia wywiadu amerykańskiego[2]. Rosyjscy saperzy wydłużyli pas startowy i położyli nową nawierzchnię oraz zbudowali nową infrastrukturę[3]. W bazie wybudowano między innymi wieżę kontroli lotów i postawiono obiekty mieszkalne z prefabrykatów zdolne pomieścić 1000 ludzi[2].

Pierwszy lot bojowy z Humajmim wykonano 30 września 2015 roku; zaatakowano wówczas cele na terenie muhafaz Hama i Hims[3][4]. Oficjalnie zaatakowano tak zwane Państwo Islamskie, lecz ze strony rebeliantów wrogich Baszszarowi al-Asadowi pojawiły się oskarżenia, że w rzeczywistości to właśnie oni (między innymi Wolna Armia Syrii) byli celem nalotów[4].

W listopadzie 2015 roku do obrony przestrzeni powietrznej wokół bazy rozmieszczono w niej baterię systemu przeciwlotniczego S-400 Triumf[5].

30 stycznia 2016 roku do Humajmim przebazowano cztery myśliwce wielozadaniowe Su-35S, będące dopiero na etapie wstępnej gotowości operacyjnej w rosyjskim lotnictwie[6]. W listopadzie wyszło na jaw, że przynajmniej część samolotów tworzących komponent lotniczy działającego wówczas na Morzu Śródziemnym rosyjskiego lotniskowcaAdmirał Kuzniecow” (myśliwce Su-33 i MiG-29KR/KUBR) stacjonuje w bazie Humajmim, a nie na okręcie macierzystym[7].

Operacje lotnicze w wykonaniu kontyngentu syryjskiego prowadzono ze zmienną intensywnością. W okresie od 25 grudnia 2016 do 15 stycznia 2017 roku – około 460 samolotolotów (średnio 21 dziennie)[8]. W okresie poprzedzającym średnia wynosiła około 60 samolotolotów dziennie[8]. W ostatnim tygodniu stycznia 2017 roku wykonano 468 samolotolotów (średnio 67 dziennie)[8].

W styczniu 2017 roku Rosja i Syria podpisały umowę, na której mocy rosyjska grupa lotnicza będzie mogła stacjonować w bazie Humajmim i korzystać z jej infrastruktury przez czterdzieści dziewięć lat (z możliwością przedłużenia o kolejne dwadzieścia pięć)[9] Charakter umowy oceniany jest jako nierówny i quasi-kolonialny[10]. Strona syryjska zapewnia zewnętrzną ochronę miejsc stacjonowania sił rosyjskich w bazie, tymczasem strona rosyjska odpowiada za obronę przestrzeni powietrznej i samego terenu bazy[9].

Źródłem zaopatrzenia dla bazy jest punkt zabezpieczenia materiałowo-technicznego w porcie Tartus[10].

Utracone samoloty i śmigłowce[edytuj | edytuj kod]

Bombowiec frontowy Su-24 zestrzelony 24 listopada 2015 roku przez tureckiego F-16 Fighting Falcona po krótkotrwałym naruszeniu tureckiej przestrzeni powietrznej (według strony rosyjskiej do naruszenia nie doszło) był w drodze powrotnej do bazy Humajmim[11].

Do bazy Humajmim wracał także śmigłowiec Mi-8 strącony w muhafazie Idlib 1 sierpnia 2016 roku. Zginęło pięć osób obecnych na pokładzie[12].

10 października 2017 roku podczas startu rozbił się samolot Su-24. Obaj członkowie załogi zginęli[13].

6 marca 2018 roku podczas podejścia do lądowania w bazie rozbił się samolot transportowy An-26; zginęły 32 osoby[14]. Do bazy Humajmim leciał również rosyjski Tu-154, który rozbił się w Morzu Czarnym 25 grudnia 2016 roku[15].

Ataki na przełomie 2017 i 2018 roku[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie 2017 i 2018 roku baza Humajmim stała się celem szeregu ataków. Wskutek ostrzału moździerzowego w dniu 31 grudnia 2017 roku baza poniosła straty w ludziach i sprzęcie. Informacje o wysokości strat są rozbieżne. Wg niektórych źródeł zniszczone zostały cztery Su-24, dwa Su-35, jeden An-72 oraz magazyn amunicji, a dziesięciu żołnierzy zostało rannych. Inne źródła, powołujące się na stanowisko Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej, mówią o dwóch zabitych żołnierzach, ale podają, że żaden samolot nie uległ zniszczeniu[16][17]. W internecie pojawiły się jednak fotografie ciężko uszkodzonych rosyjskich samolotów w Humajmim[18].

Kolejna seria ataków, tym razem z użyciem uzbrojonych dronów, nastąpiła 6 lub 5 i 6 stycznia 2018 roku. W nocy z 5 na 6 stycznia, rój trzynastu aparatów bezzałogowych zaatakował bazę. Tuzin z nich przenosił uzbrojenie, jeden kamerę cyfrową mającą posłużyć do dokumentacji ataku. Trzy z uzbrojonych aparatów miał zaatakować bazę w Tartus. Wszystkie aparaty zostały zniszczone lub przechwycone, bez strat własnych. Siedem zniszczono ogniem przeciwlotniczych zestawów Pancyr-S/2S. Sześć przechwycono z wykorzystaniem kompleksów walki radioelektronicznej, trzy w stanie nieuszkodzonym a trzy zdetonowano w trakcie przyziemienia. 12 stycznia rosyjskie ministerstwo obrony poinformowało o eliminacji grupy odpowiedzialnej za przeprowadzenie ataku z wykorzystaniem bezzałogowych aparatów latających oraz zniszczeniu miejsca ich przechowywania i montażu. Przechwycone aparaty zostały zaprezentowane podczas konferencji prasowej[19]. Inną informację podało ugrupowanie, które przyznało się do przeprowadzenia ataku. Twierdzi ono, iż zniszczeniu uległy elementy systemu przeciwlotniczego S-400[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bashar al-Assad visits Russian air base in Syria after US warning (ang.). telegraph.co.uk, 27 czerwca 2017. [dostęp 10 października 2017].
  2. a b Rob Crilly: Russia 'is building military base in Syria' (ang.). telegraph.co.uk, 5 września 2015. [dostęp 10 października 2017].
  3. a b Renaud Mayers: Hmeimim: Russian Airbase In Syria (ang.). defensionem.com, 24 października 2016. [dostęp 10 października 2017].
  4. a b Patrick J. McDonnell, W.J. Hennigan, Nabih Bulos: Russia launches airstrikes in Syria amid U.S. concern about targets (ang.). latimes.com, 30 września 2015. [dostęp 10 października 2017].
  5. Andrzej Pawłowski: Druga bateria S-400 w Syrii. konflikty.pl, 30 września 2017. [dostęp 11 października 2017].
  6. Michał Buslik. Rosyjska interwencja wojskowa w Syrii – Su-35S w Chmejmim. „Nowa Technika Wojskowa”. 2/2016. s. 6. 
  7. Paweł Behrendt: Samoloty Kuzniecowa operują z lądu. konflikty.pl, 28 listopada 2016. [dostęp 11 października 2017].
  8. a b c Michał Buslik. Rosyjska interwencja wojskowa w Syrii – Su-35S w Chmejmim. „Nowa Technika Wojskowa”. 2/2016. s. 7. 
  9. a b Moscow cements deal with Damascus to keep 49-year presence at Syrian naval and air bases (ang.). tass.com, 20 stycznia 2017. [dostęp 10 października 2017].
  10. a b Witold Rodkiewicz: Russia strengthens its presence in the Middle East (ang.). osw.waw.pl, 25 stycznia 2017. [dostęp 11 października 2017].
  11. Turkish F16 fighter shot down Russian Su-24 jet over Syria, MoD confirms (VIDEO) (ang.). rt.com, 24 listopada 2015. [dostęp 10 października 2017].
  12. Ivan Nechepurenko: Russian Military Helicopter Is Shot Down in Syria, Killing 5 (ang.). nytimes.com, 1 sierpnia 2016. [dostęp 10 października 2017].
  13. Łukasz Golowanow: W Syrii rozbił się rosyjski Su-24. konflikty.pl, 10 października 2017. [dostęp 10 października 2017].
  14. Российский транспортный самолет разбился в Сирии, 32 человека погибли (ros.). 6 marca 2018. [dostęp 6 marca 2018].
  15. Ivan Nechepurenko: Singers in Russian Military Choir Among 92 Feared Dead After Plane Crashes Into Black Sea (ang.). nytimes.com, 25 grudnia 2016. [dostęp 10 października 2017].
  16. Atak na rosyjską bazę w Syrii.
  17. Syrian rebel shelling destroys at least seven Russian planes, report says.
  18. Report Says Multiple Aircraft At Russia's Air Base In Syria Destroyed In Attack (Updated).
  19. Michał Buslik, Asymetryczna odpowiedź - ataka na rosyjskie obiekty wojskowe w Syrii, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 2 (2018), s. 28-31, ISSN 1230-1655
  20. Syryjska opozycja informuje o zniszczeniu S-400.