Bełza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy herbu. Zobacz też: Bełza – struga w woj. lubelskim.
Herb według Ostrowskiego
Herb według Trelińskiej i Szymańskiego

Bełzapolski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec, z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania: W polu błękitnym podkowa złota barkiem w dół, w niej krzyż kawalerski srebrny, a nad nim strzała grotem w górę tej samej barwy. W klejnocie nad hełmem w koronie takaż strzała, a w poprzek dwa listki dębowe.

Tadeusz Gajl za Trelińską i Szymańskim podaje jeszcze inną wersję herbu:

W polu błękitnym podkowa srebrna barkiem w dół, w niej krzyż kawalerski złoty. W klejnocie nad hełmem bez korony rogacina podwójnie przekrzyżowana.

Historia herbu[edytuj]

Herb nadany 12 stycznia 1591 mieszczaninowi krakowskiemu, Erazmowi Bełzie[1].

Herbowni[edytuj]

Bełza.

Przypisy

  1. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 109. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]