Krzyż kawalerski (heraldyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy heraldyki. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Biały krzyż kawalerski w herbie Rzeszowa.
Czerwony krzyż kawalerski na sztandarze 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty.

Krzyż kawalerski (fr. croix pattée, niem. Tatzenkreuz) – heraldyczna forma czteroramiennego krzyża o rozszerzających się ramionach oraz płaskich lub wklęsłych bokach ramion. Krzyż taki jest niekiedy uznawany za odmianę krzyża maltańskiego. Różnica między obiema odmianami jest taka, że przy krzyżu kawalerskim podstawy ramion są płaskie (względnie wypukłe lub wklęsłe), natomiast przy klasycznym krzyżu maltańskim są one rozwidlone. Krzyż kawalerski o wklęsłych bokach i podstawach ramion jest nazywany krzyżem rycerskim, natomiast o wklęsłych bokach i wypukłych podstawach – krzyżem Ruperta.

Krzyż kawalerski jest często spotykaną formą insygniów odznaczeń, a także centralnym elementem sztandarów licznych armii świata, w tym również większości sztandarów Wojska Polskiego[1].

Przypisy

  1. Michał Wiater: Znaki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – Sztandar jednostki wojskowej (pol.). Departament Wychowania i Promocji Obronności MON. [dostęp 2014-11-30].