Beniamin (Smirnow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beniamin
Wasilij Smirnow
biskup woroneski i zadoński
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 1829
gubernia kałuska
Data i miejsce śmierci 7 maja 1890
Woroneż
biskup woroneski
Okres sprawowania 1886-1890
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 31 marca 1862
Prezbiterat 5 kwietnia 1862
Chirotonia biskupia 4 marca 1879

Beniamin, imię świeckie Wasilij Michajłowicz Smirnow (ur. 1829 w guberni kałuskiej, zm. 7 maja 1890 w Woroneżu) - rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem wiejskiego kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Kałudze (1851), a następnie Kijowską Akademię Duchowną, gdzie w 1855 uzyskał stopień kandydata nauk teologicznych. W roku następnym został zatrudniony w szkole duchownej w Woroneżu jako jej inspektor. 31 marca 1862 w monasterze Zwiastowania w Woroneżu złożył wieczyste śluby mnisze przed arcybiskupem Józefem (Bogosłowskim). 5 kwietnia tego samego roku został wyświęcony na hieromnicha[1].

Jeszcze w 1862 został przeniesiony na stanowisko inspektora seminarium duchownego w Czernihowie, które pełnił przez cztery lata. Następnie od 1866 do 1868 był inspektorem seminarium duchownego w Pskowie, po czym został pierwszym rektorem nowo utworzonego Dońskiego Seminarium Duchownego w Nowoczerkassku[1].

4 marca 1879 został wyświęcony na biskupa jekaterynburskiego, wikariusza eparchii permskiej. Trzy lata później objął katedrę orenburską. Otworzył w Orenburgu seminarium duchowne, wyświęcił cerkiew szkolną przy niższej szkole duchownej i zainicjował spotkania z parafianami poza nabożeństwami, w czasie których poruszane były różne tematy teologiczne. Rozpoczął również organizację otwartych dyskusji ze staroobrzędowcami i otworzył w Orenburgu cerkiew jednowierczą. W 1886 brał aktywny udział w zjeździe biskupów w Kazaniu poświęconym sprawom organizacji misji[1].

W tym samym roku został przeniesiony na katedrę woroneską. W 1888 otworzył w tejże eparchii monaster Przemienienia Pańskiego Tichona Zadońskiego. Współorganizował uroczystości 900. rocznicy chrztu Rusi w Woroneżu. Interesował się również cerkiewną oświatą i angażował się w dzieła dobroczynne. Na rozwijanie szerokiej działalności publicznej nie pozwalało mu słabe zdrowie[1].

Zmarł w Woroneżu i został pochowany w głównym soborze monasteru Zwiastowania. Po jego zniszczeniu w 1956 szczątki biskupa przeniesiono na miejski cmentarz Kominternowski, a w 1993 na cmentarz Akatowskiego Monasteru św. Aleksego[1].

Odznaczony orderem św. Anny I stopnia (1885) oraz św. Włodzimierza II stopnia (1890)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]