Ambroży (Moriew)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ambroży
Aleksiej Moriew
biskup penzeński
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 1785
Data śmierci 15 października 1854
biskup penzeński
Okres sprawowania 1835–1854
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia penzeńska
Śluby zakonne 1806
Prezbiterat 1816
Sakra biskupia 17 czerwca 1823
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 czerwca 1823
Miejscowość Petersburg
Konsekrator Serafin (Głagolewski)

Ambroży, imię świeckie Aleksiej Iwanowicz Moriew (ur. 1785, zm. 15 października 1854) – rosyjski biskup prawosławny.

Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Twerze, a następnie seminarium przy Ławrze św. Aleksandra Newskiego w Petersburgu. W 1806 złożył wieczyste śluby mnisze. W 1813 został prefektem seminarium duchownego w Nowogrodzie, od 1816 był także archimandrytą monasteru św. Antoniego Rzymianina w Nowogrodzie. W 1822 został przeniesiony na stanowisko rektora seminarium duchownego w Orle.

17 czerwca 1823 został wyświęcony na biskupa orenburskiego i ufimskiego. W swojej eparchii zwracał szczególną uwagę na wykształcenie duchowieństwa, powołał do życia pierwsze jednowiercze placówki duszpasterskie. Po pięciu latach przeniesiony na katedrę wołyńską. Jako biskup wołyński zajmował się reorganizacją życia w Ławrze Poczajowskiej, rok wcześniej odebranej bazylianom i zwróconej mnichom prawosławnym. Aby zapewnić szybkie wykorzenienie unickich tradycji z monasteru, biskup Ambroży poprosił biskupów kijowskiego i czernihowskiego o skierowanie do Poczajowa mnichów z podległych im klasztorów[1]. W 1832 został biskupem niżnonowogrodzkim, zaś w 1835 – biskupem penzeńskim. Jego przeniesienie na mniej prestiżową katedrę było efektem bezpodstawnego usunięcia ze stanu duchownego grupy diakonów, a następnie krytyki decyzji Synodu odwołującej jego postanowienia. W Penzie biskup Ambroży pozostawał pod tajnym nadzorem policyjnym. Zmarł w 1854.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Osadczy: Święta Ruś. Rozwój i oddziaływanie idei prawosławia w Galicji. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 402–404. ISBN 978-83-227-2672-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Stefan (Romanowski)
Biskup wołyński
1828 – 1832
Następca
Innocenty (Sielnokrinow-Korowin)
Poprzednik
Atanazy (Protopopow)
Biskup niżnonowogrodzki
1832 – 1835
Następca
Jan (Dobrozrakow)
Poprzednik
Jan (Dobrozrakow)
Biskup penzeński
1835 – 1854
Następca
Warłaam (Uspienski)