Białokosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białokosz
Elewacja frontowa dworu we wsi Białokosz
Elewacja frontowa dworu we wsi Białokosz
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat międzychodzki
Gmina Chrzypsko Wielkie
Liczba ludności (30.09.2002) 174
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PMI
SIMC 0581161
Położenie na mapie gminy Chrzypsko Wielkie
Mapa lokalizacyjna gminy Chrzypsko Wielkie
Białokosz
Białokosz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białokosz
Białokosz
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Białokosz
Białokosz
Ziemia 52°34′29″N 16°14′10″E/52,574722 16,236111

Białokoszwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie[1].

Historia[edytuj]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[2]. Białokosz należał do okręgu kwileckiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas Massenbach[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 181 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 20 dymów (domostw)[2].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Położenie[edytuj]

Białokosz jest położona nad brzegiem jeziora Białokoskiego, w otoczeniu lasów i pól uprawnych, przy drodze znaczenia lokalnego PniewyŁężeczki.

Turystyka[edytuj]

W parku pałacowym nad jeziorem znajduje się kilka starych drzew, m.in. buk czerwonolistny. W parku dwór zbudowany w latach 1804-1805 – obecnie „Hotel Zameczek”.

Od początku lat 70. XX w. do 2005 funkcjonował we wsi znany i popularny ośrodek wczasowy „SUM” wybudowany przez KWK 1 Maja z Wodzisławia Śląskiego. W 2015, przejęty przez nowych właścicieli, wznowił działalność.

W pobliżu znajduje się „Dolina Górskiego Potoku” oraz średniowieczne grodzisko.

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-02-12].
  2. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowica, 1846, s. 255.

Bibliografia[edytuj]

  • Włodzimierz Łęcki, Pojezierze Międzychodzko-Sierakowskie – przewodnik, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1975, s. 68.