Białokosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białokosz
Elewacja frontowa dworu we wsi Białokosz
Elewacja frontowa dworu we wsi Białokosz
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat międzychodzki
Gmina Chrzypsko Wielkie
Liczba ludności (30.09.2002) 174
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PMI
SIMC 0581161
Położenie na mapie gminy Chrzypsko Wielkie
Mapa lokalizacyjna gminy Chrzypsko Wielkie
Białokosz
Białokosz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białokosz
Białokosz
Ziemia 52°34′29″N 16°14′10″E/52,574722 16,236111

Białokoszwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[2]. Białokosz należał do okręgu kwileckiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas Massenbach[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 181 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 20 dymów (domostw)[2].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Białokosz jest położona nad brzegiem jeziora Białokoskiego, w otoczeniu lasów i pól uprawnych, przy drodze znaczenia lokalnego PniewyŁężeczki.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W parku pałacowym nad jeziorem znajduje się kilka starych drzew, m.in. buk czerwonolistny. W parku dwór zbudowany w latach 1804-1805 – obecnie „Hotel Zameczek”.

Od początku lat 70. XX w. do 2005 funkcjonował we wsi znany i popularny ośrodek wczasowy „SUM”. W 2015, przejęty przez nowych właścicieli, wznowił działalność.

W pobliżu znajduje się „Dolina Górskiego Potoku” oraz średniowieczne grodzisko.

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-02-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowica, 1846, s. 255.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Łęcki, Pojezierze Międzychodzko-Sierakowskie – przewodnik, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1975, s. 68.