Bitwa koło Wysp Liparyjskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa koło Wysp Liparyjskich
I wojna punicka
Ilustracja
Wyspy Liparyjskie
Czas 260 p.n.e.
Miejsce port Lipara na Sycylii
Przyczyna dążenie Rzymu do szybkiego zakończenia wojny
Wynik zwycięstwo Kartagińczyków
Strony konfliktu
Rzym Kartagina
Dowódcy
konsul Gnejusz Korneliusz Scypion Hannibal Gisko
Siły
17 okrętów 20 okrętów
Straty
17 okrętów
(poddali się)
Położenie na mapie Sycylii
Mapa lokalizacyjna Sycylii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
38,472490°N 14,960879°E/38,472490 14,960879
Pierwsza wojna punicka

Messana - Akragas - Wyspy Liparyjskie - Thermai - Mylae - Tyndaris - Przylądek Eknomos - Adys - Aspis - Przylądek Hermajski - Panormos - Drepanum - Wyspy Egadzkie

Bitwa koło Wysp Liparyjskich – bitwa, która miała miejsce w roku 260 p.n.e. pomiędzy morskimi eskadrami: rzymską pod dowództwem konsula Gnejusza Korneliusza Scypiona Aziny liczącą 17 okrętów a kartagińską Hannibala Giskona liczącą 20 okrętów. Bitwa ta stanowiła pierwszą konfrontację morską między siłami rzymskimi i kartagińskimi podczas I wojny punickiej.

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

Po sukcesach lądowych na Sycylii, zaznaczonych zdobyciem Agrigentum, Rzymianie poczuli się na siłach zbudować flotę, która zapewniłaby kontrolę nad Morzem Śródziemnym. W rekordowym czasie 2 miesięcy republika rzymska zbudowała flotę około 120 okrętów – w jej skład wchodziło 100 pięciorzędowców i 20 trójrzędowców; wyszkoliła dla nich załogi (w liczbie około 30 tys. wioślarzy). Dowództwo nad pierwszymi 17 okrętami objął konsul Gnejusz Korneliusz Scypion Azina. Wraz ze swoją eskadrą skierował się najpierw do Messyny.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Mając informacje sugerujące, że garnizon Lipary – głównego portu Wysp Liparyjskich może przejść na stronę Rzymian, konsul Azina pożeglował tam i wpłynął do Lipary z zamiarem zajęcia wysp i uczynienia ich bazą wypadową dla rzymskiej floty. Bez przeszkód rzucił kotwice w porcie opanowanym przez Kartagińczyków. W nocy nadpłynęła eskadra punicka z Panormos i zablokowała wejście do portu. Przerażone i niedoświadczone załogi rzymskie, bojąc się konfrontacji morskiej z wrogiem, umknęły na ląd, dostając się do niewoli wraz ze swoim wodzem. Wszystkie rzymskie okręty zostały utracone.

Na skutek porażki, rzymski konsul otrzymał swój niepochlebny przydomek Azina – po łacinie Asina – "osioł". Wkrótce potem jednak kartagińska flota została pokonana w bitwie pod Mylae.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • bitwy morskie