Bitwa pod Calatañazor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Calatañazor
Rekonkwista
Ilustracja
Kampanie Al-Mansura
Czas 1002
Miejsce Calatañazor, Soria (prowincja)
Terytorium Hiszpania
Wynik Zwycięstwo chrześcijan
Strony konfliktu
Nawarra

Kastylia

Królestwo Leónu

Kalifat Kordoby
Dowódcy
Alfons V (król Leónu), Sancho III Wielki, Sancho I Garcia Al-Mansur Ibn Abi Aamir
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
ChristianitySymbol.PNG Rekonkwista IslamSymbol2.svg

Covadonga (722) - Clavijo (844) - Albelda (851) - Monte Laturce (859) - Pampeluna (907) - Valdejunquera (920) - Osma (933) - Simancas (939) - Estercuel (975) - Torrevicente (981) - Cervera (1000) - Calatañazor (1002) - Torà (1003) - Albesa (1003) - Cesar (1036) - Graus (1063) - Barbastro (1063) - Cabra (1079) - Piedra Pisada (1084) - Morella (1085) - Sagrajas (1086) - Alcoraz (1096) - Uclés (1108) - Cutanda (1120) - Fraga (1134) - Alcazar de San Juan (1137) - Coria (1138) - Oreia (1139) - Ourique (1139) - Coria (1142) - Montiel (1143) - Santarém (1147) - Lizbona (1147) - Santarém (1184) - Alarcos (1195) - Las Navas de Tolosa (1212) - Jerez (1231) - Kordoba (1236) - Sewilla (1248) - Jerez (1264) - Teba (1330) - Rio Salado (1340) - La Higueruela (1431) - Grenada (1492)

Bitwa pod Calatañazor – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1002 w okresie Rekonkwisty.

Latem 1002 roku władca Kalifatu Kordoby Al-Mansur Ibn Abi Aamir zorganizował coroczną wyprawę rabunkową w kierunku Santiago de Compostela i Barcelony. Po zakończonej wyprawie Maurowie wycofali się do wyznaczonego punktu mieszczącego się w Klasztorze San Millán de la Cogolla. Przeciwko Maurom wystąpił władca Leónu Alfons V na czele wojsk Kastylii, Nawarry i Leónu. Siły te zostały wzmocnione przez oddziały Sancho I oraz Sancho III. Wojska chrześcijańskie udały się do prowincji Soria.

W rejonie Calatañazor doszło do bitwy z Maurami, która zakończyła się klęską Al-Mansura a on sam odniósł ciężkie rany, które przyczyniły się później do jego ślepoty. W sierpniu 1002 roku podczas podróży powrotnej z wyprawy do Medinaceli ciężko chory na artretyzm Al-Mansur zmarł.

Śmierć Al-Mansura uznano za wielki sukces i znacznie podniosło morale chrześcijan. Była także powodem kryzysu w samym Kalifacie.

Bibliografia[edytuj]

  • Gonzalo Martínez Díez. El condado de Castilla, 711–1038: La historia frente a la leyenda. Marcial Pons, Madrid 2005, ​ISBN 84-95379-94-5​, S. 581–584.
  • Antonio Muñoz Molina: Stadt der Kalifen. Historische Streifzüge durch Córdoba. Rowohlt, Reinbek 1994, ​ISBN 3-499-13281-8​.