Bitwa pod Thann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Zatoka Kilońska - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

Bitwa pod Thann – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 października 1638 roku podczas wojny trzydziestoletniej.

W październiku obleganej od pół roku wielkiej twierdzy Breisach przybyła z odsieczą armia cesarska pod wodzą księcia Lotaryńskiego (6000 żołnierzy). Bernard Weimarski z 4 regimentami jazdy i 4 działami zaskoczył go w marszu pod Thann i rozbił.