Oblężenie Pragi (1648)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oblężenie Pragi
Wojna trzydziestoletnia
Ilustracja
Bitwa na moście Karola
Czas 25 czerwca1 listopada 1648
Miejsce Praga
Terytorium Czechy
Przyczyna walki religijne (wojna trzydziestoletnia)
Wynik nierozstrzygnięty
Strony konfliktu
Szwecja Austria
Dowódcy
Hans Christoff von Königsmarck
Arvid Wittenberg
Karol Gustaw
Rudolf Colloredo
Jiří Plachý
Siły
7500 żołnierzy, wzmocnione później 6000 2000 żołnierzy i 750 studentów i mieszczan
Straty
500 zabitych 700 rannych 219 zabitych 475 rannych
Położenie na mapie Pragi
Mapa lokalizacyjna Pragi
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
miejsce bitwy
miejsce bitwy
50°05′11″N 14°24′44″E/50,086389 14,412222
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Zatoka Kilońska - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

Oblężenie Pragi, bitwa o Pragę[potrzebny przypis] – oblężenie czeskiej stolicy przez wojska szwedzkie w dniach 25 czerwca – 1 listopada 1648 pod koniec wojny trzydziestoletniej..

Walki w Pradze bronionej przez oddziały wierne cesarzowi Ferdynandowi III, prowadziły wojska szwedzkie dowodzone przez Hansa Christoffa von Königsmarcka, wzmacnianą sukcesywnie oddziałami generał-majora Arvida Wittenberga, a następnie przez formacje zbrojne księcia Karola Gustawa Wittelsbacha (przyszłego króla Szwecji). Przeciwstawili się im obrońcy miasta pod wodzą marszałka hr. Rudolfa Colloredo.

Po zdobyciu zamku na Hradczanach Szwedzi posuwali się dalej, mając na celu opanowanie Starego Miasta. Główne walki miały miejsce na Moście Karola. Napastnicy próbowali przedostać się na Stare Miasto z zachodniego brzegu Wełtawy, jednak uniemożliwił im to opór mieszkańców (mieszczan i Żydów) oraz Legionu Akademickiego (złożonego ze studentów i kleryków), którym kierował jezuita o. Jiří Plachý[1].

Wobec niemożności opanowania dalszej części miasta, siły szwedzkie wycofały się na zamek na Hradczanach. Przed opuszczeniem Pragi żołnierze łupili domy i mienie. Ograbiony został także sam zamek, z którego zagrabiono liczne dzieła sztuki (w tym m.in Srebrną i Diabelską Biblię), które później wywieziono do Szwecji.

Walki ustały w następstwie zawarcia pokoju westfalskiego, jednak oblężenie miasta znacznie przyśpieszyło jego zawarcie[2]. Po otrzymaniu wiadomości o podpisaniu traktatu pokojowego 24 października, książę Karol Gustaw nakazał 1 listopada opuszczenie Pragi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. František Ruth: Kronika královské Prahy o obci sousednich. 1903-1904, s. 487, 516-518. [dostęp 2013-11-15]. (cz.)
  2. Leszek Podhorodecki: Rapier i koncerz. Z dziejów wojen polsko-szwedzkich. Warszawa:Książka i Wiedza, 1985, s. 231.

Literatura[edytuj | edytuj kod]