II bitwa pod Breitenfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
II bitwa pod Breitenfeld
Ten artykuł dotyczy bitwy z roku 1642. Zobacz też: bitwę z 1631.
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Zatoka Kilońska - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

II bitwa pod Breitenfeld – starcie zbrojne, które miało miejsce 2 listopada 1642 roku podczas wojny trzydziestoletniej.

W roku 1642 szwedzki marszałek Lennart Torstensson skierował się w kierunku Lipska. Podczas marszu ku miastu na tyły Szwedów wyszły wojska cesarsko-saskie dowodzone przez arcyksięcia Leopolda oraz generała Octavio Piccolominiego d’Aragonę. Torstensson zawrócił wówczas spod Lipska w kierunku miejscowości Breitenfeld, pod którą w roku 1631 Gustaw II Adolf zwyciężył siły katolickie Johana von Tilly[1]. Atak jazdy szwedzkiej przez dłuższy czas odpierała piechota cesarska. W końcu Szwedzi przełamali szyki przeciwnika, który poniósł wielkie straty i wycofał się z walki. Zwycięstwo Szwedów było całkowite. Stracili oni co prawda 4 000 zabitych i rannych, jednak straty przeciwnika były jeszcze większe. Armia sprzymierzonych straciła 5 000 zabitych i rannych, 5 000 jeńców, 46 dział, sztandary i cały tabor. Arcyksiążę Leopold z wielkim trudem wycofał się do Czech. Skutkiem zwycięskiej bitwy stało się zajęcie przez Szwedów 3 dni później Lipska i całej Saksonii, co spowodowało wzmożenie starań elektora saskiego Jana Jerzego o zawieszenie broni ze Szwecją[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy